Categorie archief: Geen categorie

Giddy up

Seizoen 17, aflevering 5: ‘teugels in handen’ 

In de 19e eeuw trokken kolonisten met paard en wagen van Oost naar West over de 3200 km lange Oregon trail. Op zoek naar goud, geluk, grond en een nieuw begin. Voor henzelf en hun kinderen, hun kleinkinderen, achterkleinkinderen en achter-achter-achter-achter-kleinkinderen, die uiteindelijk terecht komen in een land dat geregeerd wordt door geen Mol, maar een complete club saboteurs die roept dat immigranten hun geluk maar elders moeten zoeken. Wie is de Mol In Extremis.

Lees verder Giddy up

Kruistocht

Voor het laatst dit jaar zetelt Art zich voor een pittoreske achtergrond en vertelt wat we vorige week gezien hebben. De drie overgebleven kandidaten zijn allemaal potentiële Mollen. Tussen een hoop zinnen met de woorden ‘zou’ en ‘had’ (refererend naar mogelijke Mollen Annemieke en Tim) roept hij ineens semi-bevestigend hardop: “…weet het zeker. Klaas. Is. De Mol“.
Ik schrik en denk “woah Art, de camera draait. We kunnen dit allemaal horen!”  Lees verder Kruistocht

ESF play-by-play #8: Macedonië

Wie? Daniel Kajmakoski
Wat? Autumn leaves
Whyyayayayy!? Omdat dit een van de betere nummers van de avond is.

Na Estland blijven we nog een paar minuutjes hangen in de zwartgallige sfeer, maar dat doe ik met plezier. Geen idee hoe Daniel op het podium zijn mannetje staat maar hij kan erg leuk tekenen en volgens zijn biografie heeft hij onlangs zelfs het Macedonische volkslied mogen zingen tijdens de Wereldkampioenschappen Handbal in Qatar.

Ja, daar ben je even stil van!

Dit nummer is mooi, het doet pijn, het is lief. Je kan er zelfs een beetje op meedeinen, met een Guinness in de hand, maar dan net niet dronken genoeg om de idioot uit te hangen.

Morgen zijn de Serviërs aan de beurt!

ESF play-by-play #7: Estland

Wie? Elina Born & Stig Rästa
Wat? Goodbye to yesterday
Whyyayayayyy!? Omdat het zowaar goed is, verdorie!

Holy kanshebber Batman! Neem een druilerig koppeltje à la Common Linnets, een Amy Winehouse-sausje, een refrein dat blijft hangen en je krijgt Estland, een dikke vette finalist. Stig ontdekte Elena toen hij op YouTube aan het stalken was naar zangeresjes. Ieuw. Hij benaderde haar via Facebook. Dubbel ieuw. Stig is zelf geen grandioos zanger – eerlijkheid gebiede te zeggen dat Elena dat ook niet is – hij is vooral muziekproducer. Een van de grootste in Estland. “De grootste in Estland” klinkt wat knullig maar in Estland heerst vast het zelfde sentiment wanneer ze daar “De beste van Nederland” zeggen. Stig’s gebrek aan vocale kwaliteiten is het enige puntje van kritiek dat ik zo op kan noemen. En misschien werkt Elena’s stem live niet zo goed op de trommelvliezen als dat het in de clip doet. Maar het nummer valt genoeg op tussen de gezapige beats en uithalen. Ze kunnen het straks in Wenen verder alleen nog verknallen door op het podium een puppy te barbecueën.

Morgen bezoeken we de Republiek Macedonië, whooee!

ESF play-by-play #4: Nederland

Wie? Trijntje Oosterhuis
Wat? Walk along
Whyyayyayayyy!? won’t you walk along walk along baby!

“Zo, we zijn binnen. We hebben een melancholisch nummer van een zwaar getatoeerde eind-dertiger de finale in gekregen. Daarna zijn we dwars door alle kritieken en Verlindes heen met een deprimerend liedje zonder crescendo tweede geworden mede dankzij perfect geacteerde chemie en een weergaloze uitvoering van übergod Hans Pannecoucke. En het liedje bleek achteraf toch best goed te zijn. Mooi! De gêne en de frustratie zijn we voorbij, de verwachtingen zijn weer hooggespannen.

Wat gaan we dit jaar doen?
…hallo?
Iemand nog een leuk idee anno 2015 dat de concurrentie doet verstommen en Nederland’s positie als ESF-vernieuwer verder verstevigt?”

Trijntje’s nummer hebben we natuurlijk veel, veel vaker door haar vertolkt zien worden dan welk ander nummer van deze halve finale. En dan vallen dingen op, zoals die rechterhand waar ze bij! elke! beat! en! uithaal! mee de lucht in bokst. De uithaaltjes. De interviews waarin ze verkondigt dat ze dit liedje uit Anouk’s laptop heeft gevist, wellicht na een avondje doorhalen met wijjijijijjntjes en vragen zoals “wat zit er in deze map genaamd ‘Trash’?”
Genoeg dingen om negatief te zijn, maar laten we het ook van de zonnige kant zien.

Ik vind het namelijk best een aardig nummer, ik houd wel van dit soort throw-away pop. Niks mis mee, het past prima in het songfestival anno 2015 maar ook anno 1994, 1999, 2002, 2008. Ik noem maar wat jaartallen. Wil je daarmee winnen? Als het kan, graag. Alhoewel ik liever tweede word met The Common Linnets.
Nee ben je mal, winnen willen we. Trijntje mag de finale halen, het kan de finale halen. In de bookmaker-lijstjes staat het niet echt hoog. Het zal afhangen van Trijntje’s vocale optreden op de dag en, voor een groot deel, wat Pannecoucke gaat bakken. Juist dat laatste zou voor die broodnodige extra punten kunnen zorgen die ‘we’ zo hard nodig hebben om zaterdag weer aan te mogen komen waaien. Net zoals we ze vorig jaar nodig hadden om tweede te worden.

Want ieder stukje impact dat we deze minuten maken, zullen vervolgens compleet teniet worden gedaan door de, eh, speciale inzending van Finland.

Morgen meer. 

ESF play-by-play #1: Moldavië

Dinsdagavond 19 mei. Heb jij die datum al geblokt met een glitterstift en de letters HF ESF? Nee, ik ook niet, nog niet. Maar die avond kijkt Nederland massaal naar de Halve Finale van het Eurovisie Songfestival. Reden om alvast voorzichtig naar deze avond vol verwarring, frustratie en hilariteit op te bouwen door kennis te maken met de kandidaten, de liedjes en de tierlantijnen die ze met zich meebrengen. Omdat overdaad schaadt doe ik het met beleid. Iedere dag een liedje, op volgorde van verschijning. Het wie, het wat, het whyyyayyayayyyy.

Mijn ongezouten mening krijg je er gratis bij.

We beginnen met Moldavië!  Lees verder ESF play-by-play #1: Moldavië