Muisstil en oorverdovend

Boeren, burgers en buitenlui! Ze komen allemaal aan bod deze week. Er is veel nattigheid en alleen op Texel lijkt de zon een beetje te schijnen. Terwijl dat praktisch bij IJsland ligt. 

Ondertussen bij Jan… vraagt hij aan zijn meiden of ze mensenmensen zijn. Een mensenmens. Wat is dat toch? Het tegenovergestelde van een robot?  Marieke en Rianne zeggen dat ze best even een minuutje alleen kunnen zijn, met een muziekje om ze te entertainen. Ze hebben geen vaste begeleiding nodig om keuzes te maken, eten te koken of hun bips af te vegen.

Marieke durft zich niet open te stellen omdat ze anders gekwetst wordt als blijkt dat Jan haar niet gaat kiezen. Vandaar dat ze nog een muur heeft die ze niet open zet. Ze zegt dit boos naar de camera. Kan je wel willen dat er door mij gejankt en gevoosd wordt, tv-kijkend Nederland, maar ik zit hier voor mezelf en niet voor die vier miljoen idioten die graag op zondagavond gras zien groeien!

Jan gaat met iedere dame even het erf af om wat te praten. Met Marieke staat hij op een uitkijktoren, beklad met wat zwarte krabbels grafitti dus ook Texel heeft te maken met vandalisme. Marieke zou het hier best volhouden, ze vindt het leuk hier op het eiland. Ze eindigen met een knuffel terwijl ze genieten van het uitzicht. Heel even maar, want Jan moet opschieten om samen met Rianne over het strand te wandelen bij een ondergaande zon. Dat leek de productie wel een mooi shot. Jan heeft geluk: ook Rianne vindt het leuk op de boerderij. En als ze hem aanraakt dan voelt ze zich goed. Jan wordt er verlegen van maar deze korte romantische rendez-vous wordt niet afgesloten met een knuffel. Daar zit het verschil. Om toch iets sympathieks te doen tekent hij een hart in het zand, hopend dat de zee het snel wegspoelt als een rare nasmaak. Bij Rianne heeft hij een klik. Bij Marieke een vonk. En hij weet nog niet wat beter is.


Ondertussen bij Theo… zit Yvon ’s avonds met een zwaar gedeprimeerde Nancy aan de ontbijttafel. Ontbijt, ja. Ze heeft de dag ervoor nog een diepgaand gesprek gevoerd samen met Ria en Theo en haar gevoel voor Theo heeft een negatieve wending gekregen. Daarna is Ria dus uit eigen wil vertrokken en is Theo waarschijnlijk gaan werken en heeft Nancy alleen nog maar boterhammen met hagelslag kunnen eten. Ze is nog even gaan melken maar daar werd ze ook niet echt geil van. Dus gooide ze de ontbijttafel overhoop en zodoende zit ze samen met Yvon in een hagelslagveld. Maar ze wil ook niet weg. Yvon wil Theo tevoorschijn halen maar Nancy durft niets te zeggen, bang dat hij gaat zweten en huilen.

Ineens schrikt Yvon en ziet ze voor het eerst leven in het huis. Een muis loopt over het aanrecht. Dít zou voor Nancy de uitgerekende kans zijn om gillend weg te rennen en nooit meer terug te komen maar ze is meer bang voor spinnen dan muizen en blijft versuft zitten. Misschien biedt het beestje wel wat aanspraak de komende dagen.

Yvon schrikt bij het aanzien van leven in Huize Theo.
Yvon schrikt bij het aanzien van leven in Huize Theo.

Theo wordt de keuken in geroepen. Hij heeft heel veel last van ontlading, zegt hij. Net drie uur in de stal staan rukken of gewoon opgelucht dat hij nu nog maar met één vrouw in huis zit? Het is in ieder geval een hele hoop ontlading. Hij hoopt dat Nancy leuk nieuws voor hem heeft. Nou, Theo, niet bepaald. Maar gelukkig is ze gedrogeerd en weet ze niet meer wat ze wil en geeft ze op iedere vraag geen ja maar ook geen nee als antwoord. Goed nieuws voor Nancy is dat Theo ook voor haar gekozen zou hebben als driekwart van zijn dates niet vrijwillig was vertrokken. Dit geeft Nancy een reden om toch te blijven.

Terwijl Theo en Nancy zachtjes krasjes maken in hun polsen met botte botermesjes, vraagt Yvon heel blij of dit betekent dat er nog een kans is.

Dit zijn de aardappeleters anno 2015. Maar dan nog grimmiger.
Dit zijn de aardappeleters anno 2015. Maar dan nog grimmiger.

Theo en Nancy staan in de keuken, met z’n tweeën. Ze zijn blij dat ze even apart kunnen praten want dat heeft Theo nog niet met haar gedaan. Er wordt zelfs geknuffeld, maar niet voor lang, want Theo zegt dat hij stinkt. Arme Theo, hij verlaat nu zelfs zichzelf.


Ondertussen bij Geert… ligt hij languit op de bank en vlijt Ada zich naast hem, op de leuning, haar bovenbenen op zijn ooghoogte. Wat er gebeurt zal niemand verbazen. Geert’s grijparm wikkelt zich om Ada’s middel en hij begint haar linkerdijbeen te knijpen en strelen en hij zoent haar. Dít is letterlijk Vijftig Tinten Grijs. Ik snap niet dat het een hype is en wil wegkijken.

Hetty komt erbij en Geert kijkt gelukzalig toe terwijl zijn vrouwen een boodschappenlijstje samenstellen voor vanavond. Hetty vraagt wat voor mosterd Geert wil. Hij verstaat ‘worst’, want all you need is worst en hij pakt iedere kans om de conversatie te leiden naar zijn favoriete fallusvormige vleeswaar. Ze gaan boodschappen doen in de Jumbo terwijl Geert zijn ontlading (copyright Theo) heeft met het trekken van de boerenkoolstruiken. Hetty staat bij de droge worst en zegt dat ze het er uit vindt zien alsof het al een keer gegeten is. Ik denk dat ze Geert al eens naakt heeft gezien.

bzv_geert_bank
Don Geert geniet van zijn emporium.

 

Wanneer Hetty en Ada thuiskomen, ligt Geert roerloos languit op de bank te slapen. Ze kijken niet of hij nog een hartslag heeft maar sluipen naar boven in de hoop dat hij niet (of nooit) wakker wordt. Kunnen ze even rustig kletsen en op de iPad kattenfilmpjes kijken.

Geert is goddank nog springlevend en heeft zelfs energie voor tien gekregen! Hij kijkt toe hoe er hapjes worden gemaakt voor vanavond.Je kent ze wel van bejaardenverjaardagen. Augurkjes in cervelaat, zilveruitjes met kaasblokjes op prikkertjes, halve eieren met dotjes mayonnaise. Hetty is bezig met de mayonnaise en Geert zegt dat haar spuitwerk goed is, voor een dame. Zelf rent hij de kamers door met een natte lap om de vloeren schoon te vegen. En passant veegt hij zijn eigen natte lap ook over de gezichten van Hetty en Ada.

bzv_geert_schoonmaken


Ondertussen bij Tom… praat hij met z’n laatste scharrel uit het dorp aan de telefoon, in de schuur. Hij zegt ‘mam’ tegen haar maar dat is natuurlijk een koosnaam. ’s Avonds aan het eten vertelt Tom dat hij één keer in de week bij z’n ouders eet. De andere dagen van de week eet hij dingen die hij ook bij zijn ouders zou eten als hij daar was. Boerenkool, soep, friet. Dit brengt het onderwerp van de avond naar het thema ‘familie’. Leonie heeft geen contact meer met haar vader maar met haar moeder wel. Rimke hecht veel waarde aan familie. Vooral aan haar vader, waar ze heel dik mee is. Dit steekt Leonie want het schept weer een band tussen Tom en Rimke. Een zielig pianopingeltje klinkt terwijl Leonie wat bedroefd vertelt dat ze denkt dat haar kansen nu verkeken zijn, want haar vader is niet in beeld en die van Rimke is zelfs boer. Gelukkig hebben ze een Monatoetje als nagerecht. Dat zou voor mij al heel veel goedmaken.

De volgende dag is Leonie weer vrolijker. Ze gaat namelijk zijn twee vrienden ontmoeten. Het zijn Nick en Simon 2.0! Ze hebben geen gitaar bij zich, jammer. Simon 2.0 zegt dat Tom niet snel verliefd wordt maar dat de ware hier wel tussen kan zitten. En de andere wil hij graag overnemen.

Tom neemt zijn meiden mee naar een tulpenbroeierij om te laten zien wat er met z’n bollen gebeurt als ze uit de grond komen. Leonie vindt het wel lekker om de bollen in te drukken. Tom krijgt een warm gevoel van een van de twee meiden omdat ze zo eerlijk en open en fantastisch is. Of dat een direct resultaat is van Leonie’s erotische bollenmassage is niet zeker want hij noemt verder geen naam.


Ondertussen bij Bertie… heeft ze vriendinnen (lees: leuke mensen) uitgenodigd en wordt er ineens gelachen en gekaasfondue’t aan tafel. Sfeer! In Huize Bertie! Yes! De gemiddelde leeftijd is zeker rond de 35 maar Katherine voegt een spelelement voor 13-jarigen toe aan dit diner: de persoon die iets van haar haar fondue-prikker verliest, moet een zoen geven aan de persoon die naast haar zit. Kan je denken “wat slim van Katherine, zo kan ze Bertie zoenen”, maar ze zit niet naast Bertie. Esther wel en die pakt natuurlijk haar kans. PLONS gaat haar vlees in het Edammer bad en ze geeft Bertie een smakkerd. Vervolgens zegt ze tegen de rest dat op ieder potje een dekseltje past (hihi) en dat Bertie in alle opzichten haar deksel is. En ook dat is dubbelzinnig. Ze gaat “voor de volle 200 procent voor haar”, wat knap is want een percentage van 100 is al vol. Dus dit is twee keer zo vol. En daarom wederom dubbelzinnig. Een van de vriendinnen stelt voor te applaudiseren.

Bij het afruimen van de tafel (waar de logees niet bij zijn) vragen de vriendinnen van Bertie of ze een voorkeur heeft. Ze heeft een lichte voorkeur voor Esther omdat ze minder amicabel (of minder kinderlijk en afhankelijk) is. Een van de vriendinnen probeert Bertie om te praten door duidelijk te maken dat Esther te veel op haar lijkt (koud en gevoelloos) en dat Katherine lekker gezellig is en ook kindjes heeft en gewoon veel leuker is om aan de keukentafel te zien als je ’s avonds thuiskomt nadat je de hele dag in je tochtige schuur hebt gewerkt.

Gepakt door het Gekke Ideeën-Virus van de vorige avond(fondue! applaus! kusjesspelletjes!), zet de trend van bizarre bezigheden zich voort. Bertie loopt door de modderige velden en zet samen met haar vrouwen wat stokken met afzetlint weg, in het midden van de afzetting plaatst ze een apparaat met een opblaasbaar figuur (Katherine had deze nog in haar koffer) dat een alarm af laat gaan wanneer deze rechtop gaat staan (survival-kit voor iedere lesbiënne). Ik denk dat het een soort postmodernistische vogelverschrikker is dat vooral goed werkt op plaatsen waar geen vogels zijn die het ding lek kunnen prikken.

Daarna gaan ze takken en boompjes snoeien met een kettingzaag. Zouden het treurwilgen zijn? Katherine zegt dat ze Esther tolereert, Esther heeft een zichtbare spuughekel aan haar. Ze hebben geen tijd om gezellig met elkaar om te gaan want ze zijn elkaars concurrenten. In alle opzichten dus takkenwijven.

bzv_takkewijven

Het was weer gezellig, tot volgende week!