Rare streken

Vandaag gaan de boeren met hun vriendinnen op citytrip. De bestemmingen zijn door de productie zo ingedeeld, dat de heetste voor de hitsigste zijn. Daarom zitten Theo en Nancy in Oslo. 

En mogen Geert en Hetty naar het warme, dorre Lanzarote. Niet dat de bestemming wat uitmaakt voor Geert. Op de kamer staan exotische hapjes klaar, er ligt handdoek-origami op bed, hij vindt het allemaal super super super maar het eerste dat Geert bij binnenkomst vastpakt en het enige waar hij oog voor heeft, is Hetty.
En zo hoort het ook eigenlijk, toch?
Tot op zekere hoogte wel ja. Totdat het te veel wordt.

Hetty geniet op een terrasje van een Sinatra-imitator zoals alleen 60-plussers dit kunnen. Maar Geert hoort hem niet. “Ik zal je laten voelen hoe blij ik ben”, zegt hij tegen Hetty. Ik ben de cameraman dankbaar dat hij tijdens deze scène voldoende afstand heeft genomen, zodat ik niet kan zien wat er onder het tafeltje afspeelt.

De volgende dag staat er veel op de agenda. Genoeg voor Geert om het alfamannetje uit te hangen. Het begint met een bezoekje aan een oud dorpje, waar hij zijn kritiek uit over de matige kwaliteit van de prei en de bloemkolen. Daarna maken ze een ritje op een dromedaris over kale, vulkanische heuvels. Het is voor Geert even wennen om op iets met maar één bult te rijden maar hij is wel bekend met het waden door langdurig droogstaande gebieden dus voelt hij zich thuis.

Bij het pootjebaden in de branding zoekt hij Hetty’s grenzen verder op door haar broekspijpen hoger op te willen trekken dan haar lief is. Ze wint het gevecht (go Hetty! Bijt van je af!). Ze liggen op het strand en Geert STOPT NIET MET VRAGEN of ze lekker tegen hem aan wil liggen.

geert-hetty_strand

Geert is heel erg bezig met hoe Geert overkomt op Hetty. Hij lijdt aan een zeldzame vorm van Alzheimer waarbij hij geen namen kan onthouden, alleen die van zichzelf. Vandaar dat hij graag over zichzelf in de derde persoon praat maar Hetty ‘diegene’ noemt. Dan zegt hij dat hij hoopt dat “diegene niet afhaakt vanwege hoe hij is.” Want dat deed “die ander van mij die is overleden” ook niet. En daarmee bedoelt hij zijn dode ex.

Ze gaan weer wandelen, want er zijn meer plaatsen op Lanzarote waar je per ongeluk te pletter kan vallen. Vlak bij een klif, bijvoorbeeld. Het water dat luidruchtig tegen de rotsen bonkt is niet opgewassen tegen Geert’s hitsige hunkerpraatjes. Maar zelfs de verleidelijke afgrond zet Hetty er niet toe aan om een liefdevolle duw richting de rotsen te geven wanneer hij voor de zoveelste keer tegen haar oprijdt. Misschien vindt ze het wel gewoon lekker.


Jan en Rianne zijn in Dublin en een vriendelijke hotelmedewerker heeft rozenblaadjes in de vorm van een hart op het bed gestrooid. En ze zó’n grote kamer gegeven dat Jan er niet over uitgepraat raakt. Als een dolle hond rent hij van het ene naar het andere eind. Drie passen heen, drie passen terug. In Texel is alles klein, dus alles lijkt al snel groot, vandaar ook het lengteverschil tussen hem en Rianne. Samen springen ze op het bed, plof! tussen de blaadjes.

Ze duiken een cafétje in, houden handen vast en drinken geen Guinness. Ze hebben het over kinderen, financiën en trouwen. Ze zitten zo ontzettend op één lijn dat ze niet doorhebben dat ze wat hard van stapel lopen maar misschien werkt het wel zo bij die twee. Ik zou het bij ieder ander koppel wat raar vinden, behalve bij Jan en Rianne.

Dag twee bestaat uit sightseeing. Ze zitten op een dubbeldekkerbus en bezoeken een kerk. Het lijkt Jan allemaal heel interessant, vooral het aantal schapen dat hij kwijt zou kunnen in de kerk als hij het een beetje handig verbouwt. ’s Avonds gaan ze naar een barretje met gapende Japanners. Er speelt een bandje dat Ierse liedjes uitvoert die je alleen hoort in toeristenbarretjes. Daarna gaan ze de pub in en drinken ze eindelijk Guinness. Rianne leegt haar glas als eerste. Ze blijken eigenlijk helemaal niet zo’n kroegbeesten te zijn en kunnen niet wachten om iets écht leuks te gaan doen. Zoals elkaar nat spetteren in een grote indoor waterval! Als kleine kinderen rennen ze achter elkaar aan. Ik vind ze leuk. Een tatoeage zou wat ver gaan, maar ik zou best een plakplaatje op m’n arm willen dragen met “Rianne & Jan 4ever” erop, met een schaapje en een hartje.

rianne_jan_guinness
Zelfs de glazen zijn groter voor Texelaren.

 

Op hun laatste dag lopen ze naar de kust en maken ze een selfie. Jan vindt het leuk zo met die straten en die steentjes, want dat heb je in Nederland niet. Hier zijn overharde paden en gebouwen gemaakt van pudding. Ze eten fish and chips en bespreken de namen van hun toekomstige dochter. Rianne wil Charlotte-Sofie en Jan wil Miloushka. Dat vindt Rianne te oostbloks en ik geef haar geen ongelijk. Jan zegt dat hij Alana ook wel een mooie naam vindt.
Nee joh dan denken ze dat ’t geadopteerd is! Ook al is het een blanke baby. Ik vind dat er iets met ‘ian’ of ‘jan’ in moet. Rianne, Jan en Janneke. Zoiets.
Op hun laatste dag gaan ze naar een vuurtorentje en maken ze weer een selfie.


Bertie en Esther hebben in Berlijn een knus wit kamertje. Er staat champagne maar geen van beiden heeft dorst dus in plaats van te proosten op een leuke trip slaan ze de drank over en maken ze een grap over de kast, waar ze nu officieel uit zijn gekomen. De volgende ochtend worden ze wakker met koffie, fruit, jus, en over een klein half uurtje ongetwijfeld een ongelofelijke winderigheid.

Een citytrip is niet helemaal Bertie’s ding, zegt ze. Ze weet niet of Esther het leuk vindt. Ze lacht een paar keer en toont de meeste blijheid wanneer Esther voor haar een energiedrankje haalt in een souvenirswinkeltje.
“Wat vond je het mooist aan Berlijn?”
“Nou, die Red Bull in de koeling!”
– Bertie
Op een kerstmarkt probeert ze een Hello Kitty voor Esther te grijpen maar dat lukt niet. Bertie heeft het naar haar zin in Berlijn en Esther vindt dat ze elkaar genoeg te vertellen hebben. Ze halen warme chocomel en gaan bij het vuur zitten zoenen. Nederland schrikt er even een beetje van maar het is fijn om te zien.

Daarna is het tijd voor massage en een zoutbad en we zien dat Bertie een tatoeage van een paard naast haar navel heeft. Ik denk dat het Darth Vader is want het is helemaal zwart ge-inkt. Esther en Bertie lijken heel gelukkig samen. Wie had dat gedacht! Zou Katherine dit nu ook kijken? Wil iemand even bij haar gaan checken?


Tom en Rimke zijn naar Dubrovnik, Kroatië gestuurd. Ook zij hebben een rozenblaadjesstrooier op bezoek gehad. Zin om het op te ruimen hadden ze niet want de volgende ochtend zitten ze er nog middenin, in hun badjassen. De stadsplattegrond en infobrochure worden doorgelezen en ze drinken champagne. Daarna gaan ze bezienswaardigheden bezoeken en maken ze selfies bij ruïnes.

tom-rimke_selfie
“Kijk, hier werd de stad beschoten tijdens de Joegoslavische oorlog! GAAF, SELFIIEEE!”

 

Ze bekijken waslijntjes en een kerk, waar ze een kaarsje opsteken voor de moeder van Rimke. Ze denkt dat ze meekijkt en dat ze heeft meegeholpen met het schrijven van de brief naar Tom. Tuurlijk kijkt ze mee, de TV Show komt na Boer zoekt Vrouw en God wil Ivo zien.

Tom rijdt motor – maak me gek! – met Rimke achterop. Tijdens het eten vertellen ze dat ze een nieuwe relatie heel spannend vinden. Maar het moet ook wel spannend blijven. En je weet nooit wat de toekomst brengt. Ze kijken elkaar aan en vragen waar ze aan denken. Ze praten over het denken aan dingen zonder te zeggen waar ze aan denken. Gaap.

’s Avonds zijn Tom en Rimke het enige publiek tijdens een optreden van een oud dansend omaatje en haar man die accordeon speelt. Hun zoon heeft een barretje waar ze de enige klant zijn en uit vriendelijkheid drinken ze er een sterk drankje, om vervolgens meteen door te gaan naar een wat drukker établissement. Bier! Rimke vraag of zijn missie geslaagd is, namelijk of hij heel verliefd is geworden. Tom denkt het wel. Hij staat er mega-serieus in en het is “niet effe voor effies”. Ik denk haast dat er meer vuurwerk is bij Theo en Nancy. Maar er zit potentie in. Wordt vervolgd dus!


Theo & Nancy zijn in Oslo en er ontstaat meteen al een heerlijk ongemakkelijke situatie bij het inchecken. Nancy wil twee eenpersoonskamers en Theo wil een dubbel. In een restaurant drinkt Theo bier uit een wijnglas en vertelt Nancy hem nog een keer hoe ze in elkaar steekt en wat ze van hem verwacht. Ze wil iemand die haar tegenspreekt en Theo zegt dat als bepaalde dingen hem niet interesseren, ze hem gewoon niet interesseren. Ik weet niet of Nancy dat bedoelde. Hij had al moeten starten met het eisen van die tweepersoonskamer. Het gevoel is er nog steeds bij hem maar er zit toch wat tussen. Ik denk, ‘een muur’.

Over muren gesproken: ze bezoeken een fort. Daar gaan ze LEKKER GEK doen, want Theo pakt Nancy bij de billen en heft haar omhoog zodat ze door een raam kan kijken. Zo dicht zijn ze nog nooit bij elkaar geweest. Ze lopen een raar schuin gebouw over en bekijken een bizar schip. Ze gaan een eindje fietsen, drinken warme choco en kijken uit op het troosteloze vlakke water. Stuk voor stuk metaforen, weet je.

theo_nancy_fort

Op de laatste avond proosten ze op een terrasje. Theo zegt dat hij van Oslo heeft genoten maar ook van Nancy. Hij heeft het gevoel dat er minder twijfels zijn en Nancy vindt dat ook. Dus ergens tijdens die trip is er een soort van vonk overgeslagen en de camera was er niet bij!? Verdomme.

Weet je nog bij de speeddate? Toen gaf Nancy Theo een stuk van een kaars in de vorm van een hart, de andere stukken had zij. Die stukken heeft ze bij zich, hier in Oslo. En Theo heeft zijn stuk. Samen maken ze de kaars compleet en steken ze hem aan. De wind speelt met het vlammetje, dat zijn best doet om gedoofd te worden. Met veel tegenstribbelen blijft het aan.
Weer die metaforen.

Volgende week maken we een sprong in de tijd en zien we hoe het anno 2015 met de boeren gaat! Nu al zenuwachtig. Tot dan!