My harp will go on

“wie schrijft, die blijft”

Dag 5
De Bende van 9 checkt in een nieuw hotel. Dat betekent een andere omgeving, nieuwe kamers, in Marjolein’s geval een ietwat ongewenste kamergenoot (Ellie pakt haar spullen uit en vraagt daarna of ze het niet erg vindt dat ze nu roomies zijn). En voor Cécile een nieuw bed om haar zwartejurkjesyoga op te beoefenen. 

Dit is heel goed voor je jukbeenderen, volgens onze September issue.
Dit is heel goed voor je jukbeenderen, volgens onze September issue.

Nadat iedereen gesetteld is, roept Art ze bijeen voor de eerste opdracht van de dag. En nu hoor je op te letten maar voordat ik het doorheb, is de groep in tweetallen (Annemieke/Taeke, Tim/Klaas, Rop/Ellie) en een drietal (Cécile/Remy/Marjolein) druk met telefoons aan het heen en weer rennen. Wat, wacht, ho! Ik ben nog niet bij!

Wat ik heb opgevangen van de uitleg was dat ieder groepje twee briefjes Moloponey-geld heeft gekregen en een derde, ontbrekende briefje aan een paal in de stad is bevestigd. Dat derde briefje moet dus gevonden worden om de boel compleet te krijgen maar je mag maar twee briefjes tegelijk bij je hebben dus moet er geruild worden. Oh, en dan is er ook nog iets met ondergronds.

Iedereen geeft aan elkaar door welke briefjes ze hebben en ze moeten elkaars paal zoeken en dan briefjes gaan wisselen en vooral heel veel verwarrende telefoongesprekken maken, alsof het leven al niet ingewikkeld genoeg is. Ik ben een beetje confuus, zit nog maar koud in deze aflevering en mijn hersenen/logica zijn niet voldoende opgewarmd. Dus ik besluit deze opdracht achterover leunend over me heen te laten komen en wat losse gebeurtenissen te registreren.

Rop en Ellie vinden geen paal, wel uien en fruitkarren.
Er zijn Dominicanen met paardenkarretjes die net zo verward kijken als ik.
Tijdens de zoektocht deelt Tim high-fives uit aan scholieren, hosselt hij paarden en leert hij een olijk behulpzaam gezelschap de Nederlandse vertaling voor hasta la vista (‘groetjes!’)

 

En Klaas zit aan z'n neus. Is het niet zo dat mensen aan hun neus zitten als ze liegen? Klaas, je liegt.
En Klaas zit aan z’n neus. Is het niet zo dat mensen aan hun neus zitten als ze liegen? Klaas, je liegt.

Ellie zegt dat haar richtingsgevoel niet heel sterk is. Dat vind ik sterk, voor een politiechick.
Het trio is naar het verkeerde plein gelopen.
Annemieke/Taeke vinden het derde briefje van 500 bij een paal (dit relevante stuk snapte ik). Op dat moment komen Rop en Ellie naar ze toen en vragen ze de weg naar het Juan Pable plein. Annemieke en Taeke moeten nog terug en een briefje achterlaten. Want ze mogen geen twee verschillende briefjes bij zich hebben. Daarvoor moeten Rop en Ellie weer terug.
Ik ben ze weer kwijt.

Op een gegeven moment komen Tim en Klaas weer bij hun Groetjes-amigos.

OLA GROETJES GROETJESSS!! HEY!
OLA GROETJES GROETJESSS!! HEY!

Ze zijn op zoek naar een plaats om onder de grond te gaan en de amigos wijzen ze de weg. Ergens is ondertussen door Annemieke en Taeke de 500 Euro gewonnen en is Rop uit het spel gestapt. Tim en Klaas zijn op zoek naar de metro maar kunnen die niet vinden. Ze komen tot de conclusie dat er geen metro is.

Een los camerashot toont ons een ondergrondse paal met een briefje, dus het is er wel, maar niemand komt daar ook maar in de buurt. Ellie gaat op een gegeven moment wel op een muurtje staan om te kijken of ze zo het ondergrondse deel kan vinden maar mijn logica is nog net warm genoeg om te snappen dat dat weinig zin heeft.

Art houdt het ook voor gezien en wil de buit checken. Behalve de 500 Euro van Annemieke/Taeke is er nog 250 Euro gescoord en die heeft Cécile heel stylish onder haar pet gestopt, want de modepolitie verbiedt het om kleding met zakken te dragen. Er is 750 Euro gewonnen en goddank is deze opdracht voorbij.

Bij het hotel zit de groep aan tafel nog eens goed de Moloponeybriefjes te bekijken. De kandidaten denken dat er meer mee aan de hand is, en zoals wij weten klopt dat, want alle Moloponeys bij elkaar zijn één grote puzzel dat een afbeelding van de Mol laat zien. Ze proberen er wat van te maken maar komen niet tot een uitkomst.

Wat wel opvalt is dat Rop’s shirt dezelfde afbeelding heeft als de achterzijde van het Moloponeygeld. Kijk hoe de achterzijde mooi overloopt in zijn blouse.

IMG_0731

En wanneer Tim in de biecht vertelt dat ze weten dat er iets is met het geld maar er nog niet achter zijn wat het precies is, zegt hij:

“I’m on it.”

"I'm on it."
“I’m on it.”

Annemieke is in de biecht aan het hyperen want ze kent het programma en vindt het tijd voor een laseropdracht. In de avond worden ze naar een fort gestuurd en er zijn schijnwerpers, pallets, plastic pantservesten en yes yes yes LASERS! 

Art vertelt dat er in totaal 1500 Euro te winnen is, en misschien nog wel meer. Iedere kandidaat moet in overleg een bedrag toegelegd krijgen. Er zijn verdubbelaars in het spel en als je zo’n briefje pakt en heelhuids naar de eindstreep brengt, ben je twee keer zoveel geld waard.
Eerst moet iemand als verkenner het veld in en dat wordt Tim. Er zijn portofoons in het spel dus dit is de ultieme test om te kijken of dat Etherdiscipline er een beetje goed zit ingesleten.

Zoekend naar de laserguns hoort Tim licht gezoem boven zijn hoofd en ziet hij waar het echte gevaar dreigt: bad-ass laserbeamin’ motherfuckin’ DROOOOONES. Ook in de kantelen van het fort staan lasers maar die zijn menselijk, die kleine moordende ruimtescheepjes boven het hoofd zijn de echte angstaanjagers.

Remy zegt dat hij veel weet van games als deze en dat als je veel zigzagt en springt, je het wel moet redden. Ik denk dat hij ook Crossy Road speelt.

Annemieke en Klaas moeten als eerste aan de bak. Annemieke heeft de verdubbelaar te pakken maar wordt vlak voordat ze de trap bereikt afgeschoten. Klaas vertrouwt Tim niet en Tim zei dat je het langzaam aan moet doen dus Klaas gaat als een malle. Via de verdubbelaar haalt hij het eindpunt wel en hij voegt daarmee 200 Euro toe aan de pot.

Taeke en Remy zijn de volgende. Taeke heeft de verdubbelaar en samen crossyroaden ze het parcours over. Beiden halen het eindpunt. Oké, dus Remy’s game-ervaring heeft het nodige effect gehad. Daarna zijn Rop en Ellie aan de beurt. Het Moment van de Aflevering gaat deze week naar Rop.

Roekeloos afstormend op een zorgvuldig gestapeld bunkertje sjort Rop de hele tyfusbende om en raakt hij verwikkeld in een ruïne van pallets en visnetten.

Rop is zo flexibel als de spelling van zijn naam dus hij wurmt zich uit de penibele situatie, rent door maar wordt na een meter of 20 afgeschoten. Ellie grijpt naast een verdubbelaar maar redt wel de eindstreep. Iedereen neemt dit Ellie kwalijk omdat ze bij de politie werkt en daarom iedere fysieke inspanning met de grootst mogelijke succes moet volbrengen. Marjolein en Cecile zijn als laatste. Marjolein’s pantser knippert al snel rood. Ondertussen paradeert Cécile als een dressuurpaard het parcours door, neemt terloops een verdubbelaar mee en bereikt ongedeerd de finish. En dat allemaal in een witte skinny jeans! Kun je nagaan!

Met zo’n zelf-geproclameerde fashion faux-pas toch nog de juiste stappen naar de eindstreep weten te zetten, het is ongelofelijk. Er wordt ook veel gelachen om de witte legging/skinny van Cécile, met name door Cécile zelf. Het minst door Ellie.

Het kleedt de cameltoe zo goed af.
Het kleedt de cameltoe zo goed af.

In totaal is 1700 Euro verdiend en de pot staat op 4150. Dat is, vergeleken met voorgaande afleveringen en seizoenen, best een gigantisch bedrag.
We hebben het deze aflevering nog niet over kakken gehad en ik begon me al zorgen te maken, maar gelukkig is daar Remy en de uitspraak “We hebben de Mol mooi te kakken gezet!”

Om de winst te vieren gaat de groep biertjes drinken in de stad en zingen ze La Bamba met een gitaargroepje. Op weg terug naar het hotel koppelt Cécile haar iPhone aan de autoradio van de bus en zet ze het enige nummer op dat op een victorieus moment als deze met volle borst mee dient te worden gezongen. Voor de sfeer, voor het groepsmoraal:

https://youtu.be/oTBUGSQg08A

+1000 voor Cécile.

Dag 6
De dag begint met een kalmerend muziekje. Het is Remy die Klaas weer terug in slaap speelt, op zijn miniharp. Ik weet niet wat de gage is van een gemiddeld harpspeler tegenwoordig, maar hoeveel zou het kosten om te regelen dat op iedere doordeweekse ochtend om half 7 Remy met zijn harp op m’n nachtkastje gaat zitten?
Pluk de dag, letterlijk.

Het is tijd voor de Test, met een twist.  Eén persoon in de groep krijgt namelijk de macht over de test, die mag bepalen welke 5 vragen niet gelden voor hem/haarzelf. Er mag geboden worden op deze macht. Schrijf een bedrag op een briefje, doe dat in een kistje en het op één na hoogste unieke bod wordt geaccepteerd door Art. De persoon die dat bedrag heeft opgeschreven, krijgt 5 vragen weggestreept en het bedrag wordt uit de pot gehaald. Dit gebeurt natuurlijk zonder overleg.
Ellie biedt zich als eerste aan. Ze schrijft een bedrag op een briefje en doet dat in de kist. Rop schrijft iets met een 2 op. Taeke schrijft 4, 1 en dan nog iets. Marjolijn zegt dat ze voor het geld gaat. Cécile schrijft een getal met 4 cijfers. Remy schrijft 0 Euro op, want we gaan voor het geld, kom op jongens!

Wie verdenkt wie?
Ellie: Rop, blijft wel spreiden
Rop: Annemieke
Taeke: Ellie, blijft spreiden
Marjolijn: Ellie, Rop, Annemieke en Remy
Klaas: Tim
Cecile: Ellie
Tim: ging vorige keer o.a. voor Airen en gaat nu ook voor Annemieke
Annemieke: Tim, Klaas
Remy: gaat verder met zijn eliminatie-theorie: Wie kan het zeker niet zijn? We horen niet wie hij daartoe vindt behoren dus mijn theorie is dat Remy deze uitzending een rood scherm krijgt, zodat we niet weten welke fouten hij gemaakt heeft.

2345 Euro is het een-na-hoogste bod dat is geboden. Dat zou dus Rop’s inzending kunnen zijn geweest. Art is de flauwste niet en rondt het af naar 2340 en zo is er nog 1810 Euro over.

En wat betreft dat rode scherm: mijn theorie klopte. Met 0 Euro op je briefje ben je niet door, Remy.

Tot volgende week!