Het Songfestival: Wat je moet weten over de eerste halve finale

It’s the most wonderful time of the year! Tenminste, als je van het Songfestival houdt. Hier lees je in het kort over de kanshebbers (Finland) voor de eerste halve finale, mijn favorieten (FINLAND) en (het meest belangrijke, naast FINLAND) de momenten waarop Twitter het meest zal ontploffen onder de hashtag #esc2017 en #wtf.
 Achter iedere titel het startnummer, zodat je precies weet wanneer je wat te wachten staat. 
Enjoy!

Disclaimer: Allereerst mijn excuses aan de lezers van mijn Boer Zoekt Vrouw-blog die ik zomaar, zonder enige aankondiging, net als Riks in de kou heb laten staan. 
Er is geen andere verklaarbare reden voor dan: ik had er geen zin meer an (net als bij Riks). Ik begon met het skippen van een weekje. Beviel me wel. En dat werden er twee. Drie. En de rest van het seizoen. Ik vond het wel prima zo en kon er de tijd en de zin niet meer voor opbrengen. Het kijken van BZV bezorgde me geen lol meer. Het schrijven erover evenmin. Misschien krijg ik volgend jaar mijn mojo weer terug. Ik zal beloven het te proberen.

Het zelfde dreigde te gebeuren met het Songfestival. Ik beken: ik loop niet echt warm voor onze inzending dit jaar. Mijn enthousiasme is ondertussen wel wat aangewakkerd door de onverwachte stijging in de odds, vuige successupporter dat ik ben. Maar het feit dat ik een vakantie heb geboekt tijdens onze halve finale én de finale, zegt voldoende. Ik zit in een compleet on-Eurovisische tijdzone. Ik heb vanwege die vakantie helaas geen tijd om ieder nummer uitgebreid uit de doeken te doen, maar dat is ook niet nodig. Ik probeer de krenten uit de halve finale-pap kort aan te stippen. Geloof me, er zitten dit jaar wel her en der wat pareltjes tussen maar meer dan dat is er voldoende gelegenheid tot het plunderen van de koelkast, het legen van de blaas en het uitlaten van de teckel van de buren.

DE KANSHEBBERS

Zweden – Robin Bengtsson – I can’t go on (1)
Het feest wordt afgetrapt door vier loverboys op lopende banden. Ze maken de meest gladde dansbewegingen en flankeren een tot in de puntjes gecoiffeerde zanger die de kijker quasi-sexy/dreigend aankijkt alsof hij het foute vriendje is dat ieder moment je seksfilmpje online zet. 
Net als alle andere jaren levert Zweden een perfect popnummer af en glijdt het met speels gemak de finale in. Normaal gesproken ben ik altijd wel een fan van de Zweedse inzendingen, met uitzondering van de plagiaatpleger van vorig jaar en eigenlijk ook wel de té gelikte, gestileerde catwalkclub met emoticon-gebaartjes die we hier te zien krijgen.

Finland – Normal John – Blackbird (7)

Oh boy we’ve come a long way from Lordi. Als ik een persoonlijke favoriet uit alle inzendingen dit jaar mocht aanwijzen, en dat doe ik nu, dan is het Finland. Even weg van alle gekheid. De lichten gaan uit, op het podium staan een zangeres en een pianist, thuis op je tafel ligt een doos Kleenex, scherpe voorwerpen gaan achter slot en grendel en ik gebied iedereen even volop te baden in de prachtige misère van dit kippenvelopwekkende nummer. Omdat Nederland vanavond nog niet aan de beurt is, kunnen we hier niet op stemmen, maar doe dat in godesnaam wél op zaterdag.

Portugal – Salvador Sobral – Amar Pelos Dois (9)

Ik vind de Portugese taal lelijk. Het klinkt als een Spanjaard die 30 tequila te veel op heeft. Het past perfect in dit nummer en bij deze jongen en zijn gebogen houding en aparte mimiek waar je, net als bij een dronken Spanjaard, niet te lang naar moet kijken want dan krijg je een beetje plaatsvervangende schaamte. Zet die gêne opzij en luister! Hoor je ze? De vogeltjes? Fladderend in een zwartwit film? Dit nummer is zó klein, zó nostalgisch, zó liefdevol. Genoeg om kriegelig van te worden en dat respecteer ik. Ik hou er wel van, op zijn tijd, en dit is de tijd. Waan jezelf in de jaren ’20. Ik besef ineens dat we over 3 jaar in de jaren ’20 zitten. Shocking. Houd die aandacht er nog even bij! Salvador zorgt daar wel voor met zijn gekke bekken. Waren dit drie minuten? Ze zijn zo weer voorbij. We mogen ze zaterdag weer horen.

Armenië – Artsvik – Fly with me (16)
Traditiegetrouw is er altijd een aantal landen dat elementen uit de winnende act van vorig jaar (ik daag je uit je dát gekrijs nog te kunnen herinneren) herhaalt. Het heeft per slot van rekening niet voor niets gewonnen. Dit jaar zijn de Gepijnigde Jodelende Zangeressen niet op één hand (niet eens op twee) te tellen. Armenië tapt ook uit dat vaatje, maar weet het glas op tijd af te schuimen zodat het geen complete natte bende wordt. Verwacht veel Oosterse invloeden in dit moderne nummer en een overvloed aan Vogue-gebaartjes.

DE PERSOONLIJKE FAVORIETJES (bovengenoemde Portugal en FINLAND FINLAND FINLAND niet meegerekend)

IJsland – Svala – Paper (13)
Vorig jaar was IJsland een van mijn favorieten en dichtte ik de inzending een gegarandeerde plaats in de finale toe, met een mooie eindnotering. Het sneuvelde in de halve finale. Geen idee waarom. Ik vrees voor een herhaling dit jaar. Het nummer is écht best prima en het is niet meer, maar zeker ook niet minder dan sommige favorieten bij de bookmakers. De zangeres is goed bij stem, het nummer blijft hangen en je kan als je in een flauwe bui bent ‘ZOUT EN….’ roepen voordat Svala PAAAAAAAYYYYPUUUURRRRR zingt. Ergens gaat het mis en ik denk, nee ik weet zéker, dat het aan dat belachelijke capebroekpak met nipslip-uitlokkend décolleté ligt. Had desnoods een thematische creatie van papier(maché) gemaakt, verkleed jezelf als origami pelikaanvogel, snijd live je polsen door met een A4tje, maar in Thor’s naam, trek dit niet aan. De Barbara Dex-award (twee jaar geleden nog gewonnen door ons aller Trijntje) lonkt.

België – Blanche – City Lights (5)
Voordat de repetities in Kiev begonnen, waren de bookmakers unaniem: België op het ESF 2017 kón niet meer misgaan. City Lights is eigentijds, de clip is sferisch en de monotone, lage stem van de pas 17-jarige Blanche past perfect binnen het frame van het ritme. Wanneer ze aan het eind van het nummer toch nog de hoogte in gaat is dat a) een welkome verandering en b) een mogelijkheid om de tekst wat beter te kunnen verstaan. 
De verwachtingen werden massaal getemperd toen Blanche op het immense podium ging staan om het nummer live ten gehore te brengen en alle magie uit de clip verdween. Wat overblijft is een bang hert in een grote zwarte jurk dat wegvalt tegen de achtergrond. Blanche staat drie minuten lang doodsangsten uit en ze mag van geluk spreken dat het nummer an sich vrij deprimerend van aard is, zodat de emotie rijmt met de tekst. Hopelijk blijft Bassline-Bambi vanavond op haar pootjes staan, want het zou eeuwig zonde zijn als het licht voor onze Zuiderburen al op dinsdag gedoofd wordt.

DE HASHTAG WATTEFAKKIES

Montenegro – Slavko Kalezić – Space (6)

Zwiep zwiep ZWIEP.
Foto: Thomas Hanses

Montenegro. 
Waar ligt het, hoe ziet het er uit, wat is er te doen, hoe kom ik er weg? Zo veel vragen, zo weinig antwoorden. Daar komt eindelijk verandering in. Vanaf vandaag, tot het einde der tijden, zal Montenegro bekend staan om Slavko en zijn enorme vlecht, zijn tepels pronkend door zijn dunne shirt.
”Linen is covered in feathers.
Wet dreams, wild nightmares, I surrender.”
De eerste regels van het nummer Space, het is een beetje disco, het is een heleboel gayyyyyy en het is fout. Erg fout. Ik heb meerdere malen hardop gezegd dat er niet zoiets bestaat als Foute Muziek, slechts Muziek Dat Esthetisch Minder Acceptabel Is Bij Het Middelmatige Volk. Maar ik neig mijn woorden terug te nemen.
Het is fout, het is heerlijk. Maar je moet het beleven met je ogen dicht. Toen Slavko klein was werd hij na de gym in de kleedkamer vaak gepest dus besloot hij zijn haar te groeien zodat hij toch kan zeggen dat hij De Grootste heeft. Zijn vlecht van minstens een meter lang zwiept hij van links naar rechts, lasso’t onderweg nog een paar lichtmannen uit de rafters en laat Rapunzel in haar toren denken dat een kort pittig kapsel toch niet zo’n slecht idee is. Het is headbangen voor ho’s.
Het leidt af van het nummer, maar velen zullen dat geen nadeel vinden.
Ik vraag me af hoe Slavko naar de WC gaat.
Als Europa dronken is, zien we deze meneer zaterdag terug. Maar laten we realistisch blijven, het is dinsdag, de week is nog lang en dat zuipen bewaar je maar voor later. Donderdag ook voetbal, remember?

Azerbeijdzjan – Diana Hacıyeva – Skeletons (8)
Azerbeijdzjan won eerder al het Songfestival. Echt waar? Hoor ik jullie denken. Gefeliciteerd, deze misstap uit 2011 hebben we massaal weggedrukt in ons brein. Behalve ik, want ik weet nog steeds het refrein ergens uit een rechterkwab op te hoesten. Ze gaan dit jaar niet winnen maar ze kunnen wel een eind komen. Ik heb even getwijfeld of ik dit onder het kopje KANSHEBBERS of WTF moest plaatsen, maar kies toch voor het laatste anders blijft dat lijstje zo leeg – werkelijk, ESF, waar blijven de freaks? We hebben meer freaks nodig!

De fappende Dumperts onder ons kunnen hun rechterhand de komende minuten even gebruiken om nog een blikje Red Bull open te trekken want Diana is niet van het kaliber ’Oostblokmokkel’. De act is een stukje performance art dat in dit Songfestival terecht is gekomen in een carnavalsoptocht, waardoor het best dood kan slaan. 
Diana heeft op het podium drie muren volgekalkt met kreten als SKELETON, BADBOY, FANTASY, SENSATION maar ook ‘drum drum drum’ en een hashtag. In haar krijtpaleis staat een trap en bovenaan die trap een man in pak met een paardenhoofd. Hij doet wat expressieve bewegingen, zodat we ons nog meer gaan afvragen waar het nummer in hemelsnaam over gaat. Het hoofd gaat af en of je dan liever hebt dat het er weer terug op gaat hangt van je persoonlijke voorkeur af. Weet je meteen of je meer een Pennymeisje bent of niet. De krijtmuren worden door het achtergrondkoortje afgebroken en daarna wordt het weer volgens Songfestival-norm, namelijk een wild gebarende en joelende zangeres in eind-jaren-’90 make-up en dito outfit.

Moldavië – SunStroke Project – Hey, mamma! (12)
Oslo 2010, wie herinnert zich dit nog? De Duitse Lena won. Sieneke kwam met een draaiorgel. Het weinig succesvolle SunStroke Project uit Moldavië haalde nipt de finale en eindigde daar op een 22e plaats. Maar niet lang daarna zou de hele wereld juist déze act blijvend herinneren. Dankzij één man.

EPIC SAX GUY!

He’s back, y’all! SunStroke Project heeft hun held uit de rekwisietenkelder bevrijd, afgestoft en hij mag weer een paar minuten mogen komen toeteren voor punten. In de hoop dat de meme-liefhebbers van toen nu massaal gaan stemmen en Moldavië voor eerst sinds 2013 weer een finaleplaats gunnen. Tussen alle drama is dit nog best een vrolijk nummer ook en er komen bruidjes met boeketjes voorbij die synchroon de running man dansen met de SunStrokers en toeterboer. Het is weer even drie minuten trippen voor niks!

Letland – Triana Park – Line (18)
Over trippen gesproken… De avond wordt afgesloten met een boze mevrouw in neonkleuren, gekleed in hoogwaterlaarzen en een groepje herrieschoppers om haar heen. Het nummer an sich is nog niet eens zo slecht, het is alleen dat je er zo weinig van weet te herinneren nadat je weer wakker wordt uit de epileptische shock.

En dat waren ze… bijna. 
Dan hebben we het nog niet gehad over de zangeres van Tsjechië (14) met een oké nummer gewikkeld in gouden magnetronfolie.
Of het forgettable popnummer van Australië (3) (ja hoor, ze zijn er weer bij!); een jonge jongen die heel jammerlijk zingt maar dat begrijp je wel als je continu naar projecties van jezelf staart, twintig keer uitvergroot van de muur tot op de vloer. Ik word al ongemakkelijk als ik een pasfoto van mezelf zie.
De Cyprioot (15) die letterlijk en figuurlijk balanceert op het randje van uitschakeling met een nummer dat wel érg veel op Human van Rag ’n Bone Man lijkt.
De Griekse (10) zangeres die met een vrolijk dance-nummer kans maakt op een finaleplaats.
Of Georgië (2), die het op dit festival nooit moet hebben van subtiliteiten, of het nu om genre, weirdness, schreeuwerigheid of haarvolume gaat.
En last but zeker ook least de natte wind uit Slovenië (17) die met afstand het saaiste, slechtst gezongen nummer van de avond vertolkt en zonder twijfel onderaan eindigt.

Ik vergeet er nog een paar.
Maar dat doe je aan het eind van de avond ook.