A song a day, #18

Een ode aan de nummers die in mijn linkerrijtje van het Songfestival-scorebord terecht zouden komen. Soms met een bijzonder verhaal of leuke anekdote, soms gewoon een nummer dat me meteen pakt, zonder dat ik er veel woorden aan toe te voegen heb. Zo wil ik een bijdrage leveren aan het doorgeven van de inzendingen uit ESF 2020: The Eurovision Year That Never Was. Next up:

#18 | Letland | Samanta Tina – Still breathing

Er zijn niet veel woorden waarmee ik dit nummer kan omschrijven omdat ik zelf ook niet begrijp wat me precies aantrekt in deze ongeorganiseerde bak taffesherrie. Het is zó spastisch dat het weer leuk is. Het heeft een opbouw naar totale chaos. I…kind of love it?

Bij gebrek aan motivatie voor mijn keuze dan maar even in ’t kort het verhaal van Samanta Tina. In 2013, 2014, 2016 en 2019 deed ze al mee aan de Letse voorrondes voor het Eurovisie Songfestival, tevergeefs. Zoals je ziet zit er een gat in haar agenda in 2015, dat klopt. Toen deed ze namelijk mee aan de The Voice in Litouwen. Die won ze ook niet. Evenals de Litouwse Songfestival-voorronde waar ze zich, naast die van haar thuisland, in 2013 ook voor inschreef (heel slim, spreid je kansen). In 2017 probeerde ze het nog een keer in Litouwen en wederom won ze niet. In 2018 was ze het even beu (of misschien had ze een straatverbod rondom de terreinen van de Baltische tv-studios), om in 2019 nog een kans te wagen voor Rotterdam 2020, en met succes: ze won!
En toen kwam er ’n pandemie en ging ze wéér niet.
Geeft Samanta Tina de moed op? No way. Ondertussen is ze op Instagram een campagne begonnen met #SamantaTinaForESC2021. THAT’S THE SPIRIT, GIRL!

Scoreboard-update: