A song a day, #4

Een ode aan de nummers die in mijn linkerrijtje van het Songfestival-scorebord terecht zouden komen. Soms met een bijzonder verhaal of leuke anekdote, soms gewoon een nummer dat me meteen pakt, zonder dat ik er veel woorden aan toe te voegen heb. Zo wil ik een bijdrage leveren aan het doorgeven van de inzendingen uit ESF 2020: The Eurovision Year That Never Was. Next up:

#4 | Duitsland | Ben Dolic – Violent thing

De prestatiecurve van onze oosterburen op het Eurovisie Songfestival is te vergelijken met die van een extreme achtbaan, met enkele hoogtepunten (winst in 2010, vierde in 2018) maar ook heel veel dips. Het gelegenheidsduo S!sters won vorig jaar op onbegrijpelijke wijze de nationale voorronde en tijdens de finale van het Songfestival ontving het (tot niemands verrassing) als enige land 0 punten van de televotes. NDR (de omroep) besloot het anders aan te pakken door het heft in eigen handen te nemen in plaats van de Dieters en Antjes uit Braunschweig. Een 100-koppige jury van Duitse Eurovision-fans en 20 wereldwijde muziekprofessionals kregen een selectie aan nummers en artiesten voorgeschoteld met de vraag “wass sollen wir schicken?” Het antwoord was: “Ben Dolic”.

Een tijdje geleden schreef ik over de inzending van Malta, welke uit de koker van het ‘Symphonix’-collectief komt. Dit is het tweede nummer van de in totaal drie inzendingen die ze dit jaar verzorgden. Dus hoe ‘toevallig’ dat juist hún nummer is gekozen voor Rotterdam 2020. “Violent thing” is een funky, tot in de puntjes geproduceerd dance-nummer met de opvallende hoge stem van Ben Dolic. Hij klinkt en lijkt pas 12 jaar oud maar hij is ‘al’ 23. Enkele jaren geleden werd hij tweede bij The Voice of Germany. In eerste instantie vond ik het nummer te gladjes, perfect en weinig authentiek. Echter, langzaam maar zeker kroop deze uptempo ‘bop’ steeds meer richting de top. En daar prijkt ie nu op nummer 4!