In de categorie “Dingen die ik niet echt heel goed begrijp”: De Aardbei.

Vorige week ging ik aardbeien kopen, net als iedere week in de zomer. Omdat die dingen zo verrekte lekker zijn. M’n moeder vertelde me dat het aardbeienseizoen al bijna afgelopen is. Duidelijk aangeslagen door dit shockerende bericht sla ik meteen groot in en probeer vervolgens de in de koelkast geparkeerde aardbeien met een dagelijkse peptalk zo lang mogelijk eetbaar te houden. Natuurlijk is er altijd de optie om ze binnen twee dagen allemaal meester te maken maar dat past helaas niet in mijn maag, ik moet ruimte houden voor minstens een kwart ananas. Meer over mijn ananas-fixatie in een later bericht.

Waar het hart vol van is, loopt de mond en ook het brein van over en zo kwam ik tot de volgende breinbrekert.

De engelssprekenden hebben strawberries, blueberries, raspberries, elderberries. Om nog niet eens te spreken over de huckleberries, de Halle Berries en de Archbishop of Canterburys.

Strawberries dus, als onderdeel van vele andere berries. En wij hebben aardbeien. Hebben we blauwbeien, raspbeien en ouderbeien? Nee. Oké, begrijpelijk, niet alles is letterlijk vertaalbaar (alhoewel dat het leven veel hilarischer zou maken). Maar je hebt dus aardbeien en… welke beien zijn er nog meer? Aambeien. Da’s alles dat ik kan bedenken. Dat vreet je niet. En waarom zijn onze beien aards en de engelstalige uit stro? Ik zou dit kunnen googlen maar er zal vast een helder, rationeel uitleg voor bestaan en dat is dan weer jammer.