Dat Doede Deur Dicht

Aan al het goede komt een eind, ook als dat goede minder goed is dan je had gehoopt. Alle mooie shots van natgeregende akkers, thuis tikkende klokjes en koeienplacenta’s ten spijt, seizoen 6 van Boer Zoekt Vrouw zal niet de boeken in gaan als een van de meest enerverende. Waar ligt dit aan? Kan het programma ons niet meer bieden waar we zo naar verlangen? Zijn we te verwend, of is deze lichting echt te saai? Is de klik verdwenen?
“Het ligt niet aan jou, het ligt aan mij.”

Met die laatste conclusie werden enkele boeren ongetwijfeld geconfronteerd. De afgelopen vier maanden werd off-camera rustig het leven weer opgepakt, terwijl heel Nederland aan de buis gekluisterd zat en de volgende dag uitgebreid gediscussieerd werd over een uitzending waar niets gebeurde. En toch hield het de gemoederen hoog. Want hoe zou het de boeren zijn vergaan? Zijn ze nog bij elkaar? Houdt iemand Yoni in de gaten? Woont ze niet te dicht bij het spoor? Was het écht zo’n natte zomer? Wordt saté het nieuwe sushi?

Voor een laatste keer is er een knusse setting uitgezocht, tooit Yvon naar de Didi voor een outfit en worden alle boeren opgetrommeld, om alleen, bij voorkeur met z’n tweeën en in een enkel geval als trio een bakkie te drinken en te vertellen wat hun stand van zaken is.

Yvon zit met de 5 hoofdpersonen (nog zonder hun partners, als daar sprake van is) aan tafel. Aad zit er bij als een gelukkig mens en verklaart dat hij zijn doel helemaal heeft bereikt. Later, in een twee-op-een gesprek met Sjunnet en Yvon, vertelt Aad nogmaals over Zijn Vurrrrijking Vannut Levuh. Daarbij loopt hij nóg roder aan en wordt hij zelfs emotioneel. Hij huilt. Deze vurrrrrijking, die hij altijd miste, die warmte, de liefde, die zit nu naast hem. Sjunnet.
Oh Aad, ouwe kippendief, je maakt me nog week en jaloers met die woorden. Wie had dát gedacht aan het begin van het seizoen?

Over Martin valt weinig meer te vertellen dan dat hij met alles en iedereen leuk meepraat, meelacht en ze soms een beetje uitlacht, maar dan op een toffe manier. Dat komt helemaal goed met die man. En met Wilma, natuurlijk. En hun picture perfect family. Als ze verder niet zo gortdroog en saai waren zou dit een schitterende tv-serie zijn. Ik wens ze het allerbeste.

Ook Henk’s missie is geslaagd. Henk weet zeker dat hij en Fiona over een half jaar samenwonen. Dat vind ik eng. Ik begrijp het wel, maar joh, zie het even een tijdje met elkaar aan. Ze hebben niet eens ruzie gehad. Ik zou toch even eerst minstens één ruzietje mee willen maken alvorens ik besluit om meteen m’n hele boel te verkassen en met iemand samen te wonen. Dit is nog sneller dan hoe Yoni het had gedroomd. Yvon vraagt zich vooral af hoe Henk uit allllll die brieven juist haar heeft gekozen. Nou, Yvon, dat kan ik je vertellen: op precies de zelfde manier als hoe hij een ander meisje zou hebben gekozen uit allllll die brieven. Of hoe de gemiddelde Nederlander een partner vindt uit allllll die 16 miljoen mensen. Eigenlijk is dat nog lastiger. Henk had het maar makkelijk.

Enfin, geluk en liefde alom bij Aad, Martin en Henk.

Hoe anders is dat voor Henrieke en Willem.

Henrieke grijnst de hele tijd van oor tot oor. Je zou dus geloven dat ze gelukkig is in de liefde maar wie beter weet, ziet dat ze lacht omdat ze gelukkig is zonder Bert. Want je kan wel lachen om Bert, maar lachen met Bert is iets wat nog niemand is gelukt. Volgens Henrieke kwam hij niet los. Ze hoopte steeds dat hij iets meer zou zeggen, wat gevoelens zou uiten maar het werd alleen maar slechter. Deze misère moet trouwens niet volledig op het conto van onze Bodywarmerheld worden toegeschreven. Nee, ook die poepRick-Jan is mede verantwoordelijk voor dit falen. En ook Henrieke zelf. Ze had gewoon voor Barrie moeten kiezen. Ik zeg het nog maar eens. Of Tom met de Oorbel. Of zelfs die voetballer met de bril. Dan kon je AH Excellent hebben en ga je voor de Euroshoppers. Maar, ze beklaagt haar ervaringen met een constante grijns op haar gezicht en zegt dat ze zichzelf nog steeds niet zielig vindt. En zo is ‘t.

Willem heeft een geweldige zomer gehad met Klaas maar het heeft helaas niet opgeleverd wat hij gehoopt had. Het heeft wel opgeleverd wat wij al die tijd vermoedden. Namelijk een Klaas die geen zin had om zich te veel te binden want hij kwam net uit een eeuwig durende relatie. Hun levens liepen niet synchroon. In plaats van een groeiproces was er een verwijderproces. Ik hoop dat Willem Jurjen’s telefoonnummer nog heeft.

Natuurlijk waren er ook boeren die door de mazen van het net glipten doordat ze te weinig brieven ontvingen. Waarvan we achteraf denken dat het een gouden greep was geweest als zíj iedere zondagavond op tv te zien waren. En dan een keer in de week een kleine update op de website van de andere 5, filmpje van 30 seconden is voldoende:
Bij Martin zwaait Swaen de scepter, bij Henrieke is het stil, Aad knipt saté en eet distels, Willem is nog steeds homo en we gaan op stap met Yoni om alvast babykleertjes voor haar derde kind uit te zoeken.
30 seconden, inclusief aftiteling, klaar.

Dan zouden we op een zondagavond met Johan op pad gaan naar zijn drieëntwintigste date van de week, Griet uit Budel. De volgende dag wordt hij wakker en blijkt Griet een man te zijn. Vindt hij helemaal te gek, niet erg, lachen toch, haha! En door naar nummer 24. Gingen we a-a-appeltaart bakken met Hans en zijn Femke, waarbij we na afloop het recept via onze BZV App konden bekijken. Mochten we meemaken hoe Doede gesprekken aanknoopt met vrouwen, daarin best wel slaagt, wat met de vrouwen scharrelt en ze daarna keihard dumpt, want zo rolt Doede.
En kwamen we te weten hoe Arthur zijn Miranda vond. Of ja, het vinden zal niet zo’n probleem zijn geweest, maar het onderhouden ervan.

Helaas, dit zullen we nooit te weten komen. Maar gelukkig zijn onze helden aanwezig op de reünie om ons toch een beetje op de hoogte te stellen.

Spruitjeskweker Johan loopt manisch met iedereen mee te lachen, wild gebarend en helemaal in zijn element. Hij heeft zich de afgelopen tijd het zompes gereden naar alle briefschrijfsters, her en der wat akkers bemest. En toch is hij hier alleen. Hij weet ons wel te melden dat hij het op dit moment wel leuk heeft met iemand en dat hij dit keer buiten zijn gevoel ook zijn verstand wil laten gelden.

Koeienboer H—h—ha-hans heeft een prachtig stukje roodbont aan de haak geslagen. Femke komt uit ‘hartje centrum Amsterdam’. Dus pak Amsterdam, omcirkel het, zet in het midden een punt en zet daar bovenop nog een punt en DAAR woont Femke. Ze schreef Hans en deed er wat foto’s van haarzelf met een appeltaart bij. Met als resultaat dat ze nu met andere vlaaien werkt. Samen met Hans zet ze de koeien in zijn nieuwe stal. “Niet schijten! Niet schijten in de nieuwe stal! Foei!”, roept Hans. Ik stel me een Yvon voor, die vlug achter een hek vandaan stuift, haar broek nog op half elf.

De tweelingbroers Jan en Martin arriveren met een vrouw in hun midden. Even denk ik dat Yoni naar de kapper is geweest maar het blijkt toch een ander persoon te zijn. Ze verkeert met Jan en maakt ondertussen een reclamepraatje voor Martin, opdat veel vrouwen voor hem alsnog zullen schrijven. Voor mij zijn Jan en Martin nog steeds een en de zelfde persoon en het zou me niet verbazen als er zich taferelen in de bedstee van die twee afspelen die totaal niet des KRO’s zijn. Tegelijkertijd lijken deze drie me de onschuld zelve en kan het ook best zo af en toe eens voorkomen dat ze gewoon per ongeluk naast de verkeerde wakker wordt.

In de uitzending waarin Doede zijn brieven ontving, zagen we dat hij gedwongen werd om de brief van ene Krista leuk te vinden en meteen naar die ene Krista te bellen om iets af te spreken. Dat werd uiteindelijk niets. In totaal heeft hij 3 briefschrijfsters gedate. En stuk voor stuk is dat niets geworden – of, zoals Doede Yvon informeert, het gevoel was er voor de schrijfsters wel maar het was niet wederzijds. Ja, dat kan gebeuren. Ook boeren zijn net mensen, maar dan met traktors.

Komkommerboer Arthur heeft een mals stukkie vlees aan de haak geslagen. En met ‘mals stukkie’ bedoel ik een flink dijbeen. Dat dijbeen loopt echter niet zo lekker want ze heeft last van haar knie en daarom heeft ze een kruk bij zich. Hierdoor lijkt ze nog massiever. Miranda was een van de briefschrijfsters. Hij had haar eerst een paar keer geprobeerd te bellen maar ze nam niet op. Ik denk dat haar gsm 5 meter verderop lag dus ze was steeds te laat met antwoorden.

Terug bij Yvon en de 5 hoofdpersonen + partners. Er worden nog wat genante momenten uit dit seizoen aan ze getoond. Al zijn ze op 1 hand te tellen:

– “Wij gaan botsen?”
– De drie zinnen die Bert tijdens BZV heeft gezegd.
– Theekopjes.

C’est bijna tout. We zijn nog niet uitgemolken.

We mogen na de reclame nog aanschuiven aan tafel bij Ivo Niehe, die speciaal voor de gelegenheid snel een LOI taalcursusje Aads heeft gevolgd. Maar wat jammer dat Aad en Sjunnet er, wegens de grote aandacht en ridicule die er omtrent hen is ontstaan, niet bij zijn. Ze hebben zich teruggetrokken in de schuil/sm-kelder voor een stukkie praivussie.

Het is echt voorbij. Het licht gaat uit en de camera’s gaan terug in de tassies. De boeren mogen vanaf nu hun gang gaan zonder dat iemand daar wekelijks over oordeelt, roddelt, achterklapt en uitlacht. Ik ga het missen. In het gat dat overblijft zou zelfs Miranda passen.

Yvon toost met de boeren en hun vrouwen op de Liefde.
Ik wil met jullie toosten op een aantal (toch nog) vermakelijke weken Boer Zoekt Vrouw en bedank jullie voor de (onverwacht best grote) aandacht. Ik hoop dat jullie m’n blog blijven checken, want er is nog zo veel om over te ouwehoeren en stukkies over te schrijven (suggesties zijn welkom).

Voor nu, hef ik het glas en roep ik een gepast Sa[n]té!