Eurovisie Songfestival: de eerste halve finale

In mei leggen alle vogels een ei. Zo ook de Common Linnets, aanstaande dinsdag, in Kopenhagen. Vorig jaar was heel Songfestivalminnend Nederland in jubelstemming vanwege de goede prestatie van Anouk. De beste notering sinds 1999. We hebben wat in te halen. En daarom proberen we het dit jaar weer met kwaliteit en chagerijn, want het songfestival moet een feestje zijn! Om jullie door deze avond te loodsen heb ik alle nummers op een rijtje gezet. Dan weet je waar je plaspauzes in kan lassen, chips bij kan vullen, de hond uit kan laten… of alsnog kan besluiten om naar Roy Donders op RTL5 te kijken.

1. Armenië – Aram MP3 – Not alone

Deze jongen, die in 1999 nog Aram CD heette, heeft niet veel opsmuk nodig om dit nummer naar de finale te loodsen. Volgens de bookmakers is dit een van de favorieten voor de overwinning. Het is geen oorwurm, maar het venijn zit hem in de opbouw en productie. Het start heel rustig met een piano en dat gaat zo nog even door. Op het randje van verveling (living on the edge, Aram!) knalt er epileptische dubstep in en schreeuwt Aram dreigementen en ander soort wanhoop uit. Om uiteindelijk weer tot rust te komen met de piano. Zo, de kop is eraf. Tijd om even 3 minuten debiel te doen. Nu al? Jazekers.

2. Letland – Aarzemnieki – Cake to bake

De ingrediënten voor een vreselijk aanstekelijk nummer, met de nadruk op vreselijk:
Men neme een bij elkaar geraapt clubje toondoven en geeft ze wat kapotte instrumenten van de Jostiband. Voeg er tekst bij dat is samengesteld uit slechte haiku’s en zaterdagboodschappenlijstjes. Mix het met een melodie dat niet uit je kop gaat. Laat het zingen door een uiterst sympathieke jandoedel wiens constante grijns je het liefst met een zelfgebakken cake wegdrukt. En geloof me. Een dag later haat je jezelf omdat je stiekem het liedje neuriet.

3. Estland – Tanja – Amazing

Een acrobatische vrouw laat zich al zingend figuurwerpen door een danser. Ondanks dat gefriemel en gegooi houdt Tanja haar vocale prestatie ook onder controle. Let op het kritieke balans-moment dat zich na 2 minuten aandient. Als de danser zweethandjes heeft, gaat dit het tv-moment van het jaar opleveren. Nu zullen we Estse inzending vooral herinneren dankzij het kunst en vliegwerk dat we zagen en de gedachte die bij de meesten van ons voorbij zal zijn gekomen: “Verrek, dit leek wel erg veel op Euphoria.”

4. Zweden – Sanna Nielsen – Undo

Zweden heeft weer een kast blonde zangeressen opengetrokken en daar een exemplaar uit gehaald dat vocaal doet denken aan Celine Dion. Het liedje zelf is niet heel bijzonder. Maar met een dramatisch lichtspel en andere visuele bespelingen op de achtergrond krijgen tekst en muziek een extra dimensie (letterlijk en figuurlijk). Een combinatie dat voor niets anders dan een stevige top 10 notering in de finale kan zorgen.

5. IJsland – Pollapönk – No prejudice

Je kan de IJslanders van veel dingen beschuldigen. Dat ze op een eiland wonen, bijvoorbeeld. En dat ze veel umlauts gebruiken. Maar je kan nooit zeggen dat ze muzikaal niet veelzijdig en verrassend zijn. Experimenteel zelfs. Ze varen vrijwel nooit met de hype mee maar gaan hun eigen gang en zien wel waar het schip strandt. En dit keer gooien ze het op een combinatie tussen ’90s Britpop en ’00s fratboymuziek, in Teletubbiekleuren en jaren ’80 visuals. Als ik de clip bekijk vind ik dat het klopt, het blijft hangen en het verdient om beloond te worden met een finaleplaats. Jammer dat er bij de liveuitvoering he-le-maal niks van overblijft. Let op de energieke choreografie van baardmans in het oranje.

6. Albanië – Hersi – One night’s anger

Hersi heeft een voordeel dat tegelijkertijd een nadeel is: ze produceert het zelfde keelgeluid als Shakira. Tegen de tijd dat je dat hebt geaccepteerd en het een plekje hebt gegeven, is het nummer al halverwege en merk je dat er ook een melodie in zit. Het gaat heen en weer als een schipschommel. Of is het een schommelschip? Het is in ieder geval moeilijk de aandacht er bij te houden, zeker met de onverstaanbare uitspraak van de zangeres.

7. Rusland – Tolmachevy Sisters – Shine

Wat Nederland niet lukte met Double Date en De Toppers, gaat Rusland hoogstwaarschijnlijk wel doen: kwalificeren voor de finale met een tweeling (op een wip-wap) en een nummer genaamd ‘Shine’. Vocaal gezien komen de zussen nét iets beter uit de verf dan “onze” versie. Hun management heeft ze verzocht om, in tegenstelling tot de clip hierboven, zo jedi/robotisch mogelijk over te komen op het scherm, want oh wee als zou blijken dat Russen een ziel hebben. Veel stemmen uit de Oekraïne hoeven ze dit keer niet te verwachten en wellicht zijn er nog meer politieke non-votes die het ze lastiger gaan maken dan voorheen. Maar een finale zonder Rusland is als Toppers zonder glitter.

8. Azerbeijdzjan – Dilara Kazimova – Start a fire

Dit is een dieseltje. Pas na 2 en een halve minuut begint het refrein (als dat er een was), en dat is bijna het einde van het nummer. Het komt pas op gang als we er al zijn. Daarvóór luisteren we naar een vrouw met een prima stem vol melancholie en medelijden. Tot de treurige pianopingel en de huilende violen aan toe. Ik zou er zo graag een rolletje serpentine op uitblazen. De eerste minuut vind ik het nog mooi maar op een gegeven moment hunker je naar een apotheose, een aflossing, een confettibom of een roedel dansende apen in tutu’s maar… die komen er niet. Omdat ze dat zelf ook beseffen hangen ze maar een trapeze-act in de nok van de tent om ons toch te blijven vermaken.

9. Oekraïne – Mariya Yaremchuk – Tick-Tock

De kermisklanten zijn nog niet vertrokken! We draaien nog rustig eventjes door. Circus Oekraïne gooit een reuzenhamsterwiel het podium op en laat daar een man kunstjes in uitvoeren. Heerlijk, ik zit die 3 minuten wel uit. De finale zal het zeker halen maar als je hamsterman wegdenkt blijft er niet veel over van het lied. Typisch een nummer dat door een generiek zangeresje ingezongen wordt en op nummer 83 blijft steken in de top 100 van de Maltese dance charts. De woorden ‘tick’, ‘tock’ en ‘wooohooooooooooeeeeeee’ domineren.

10. België – Axel Hirsoux – Mother

Deze Vlaamse reus is overdag receptionist op verzorgingstehuis Het Rikketikske. In de nacht tovert hij zich om tot Excelle, nachtkoningin van Zottegem. Axel woont nog thuis. Omdat zijn moeke het toelaat zijn leven te leven, en hem zo vaak heeft verteld dat hij zôô schôn kan zienge, heeft hij speciaal voor haar een chansonneke geschreven, waarin hij meerdere malen haar vertelt dat ze zijn damn mother is.

Alle gekheid op een stokje, als Axel dit glashelder weet te zingen deze avond zou hij nog best eens nipt in de finale kunnen komen. Er zijn mindere acts doorgestoomd naar de laatste ronde.

11. Moldavië – Cristina Scarlat – Wild soul

Hadden we net een man met een hoge stem, nu komt een vrouw met een lage stem en slechte hair extensions. Het nummer valt te stoppen in de categorie “zwartgallige dubstepballad”, en als dat al geen categorie was, dan is het dat nu. Er zullen er vele volgen dit festivaljaar. Leuk voor de liefhebbers maar ik vind het zo generiek, alsof alle dubstep-acts leentjebuur spelen met dezelfde backing track en er dan zelf nog een boze tekst bij schrijven.

12. San Marino – Valentina Monetta – Maybe (Forse)

Samen met België en Moldavië vormt San Marino een goede drieacter, waarbij dit de laatste scènes zijn waarin de hoofdpersoon na alle tegenslag het licht weer ziet en zingt over dingen die voorbij zijn en dingen die gaan gebeuren en dat er altijd liefde is. Einde drama, buiging, applaus en bloemen en exit via de achterdeur, om jezelf zaterdag niet meer te laten zien. De act ziet er ook wat beholpen uit, op zo’n immens podium met torenhoge achterwand en dan een lullige drapering achter een extra podiumpje. Het wordt tijd voor iets lekker lichts and luchtigs.

13. Portugal – Suzy – Quero ser tua

Suzy is in de mid-zeroes blijven steken en heeft nog steeds het idee dat ze het gaat redden met een combinatie van Balkan-trommels en Zuid-Europese dansjes. Complimenten voor het lef. Ook oprechte hulde voor de durf om als de eerste van slechts twee (!!) inzendingen van deze avond in de eigen taal te zingen. Verder wordt er wat gewapperd met vlaggen en zo veel mogelijk kabaal gemaakt om ons af te leiden van het matige nummer. En bovenal om het volgende nummer nóg ingetogener te laten zijn. Moge de impact hoor- en zichtbaar wezen.

14. Nederland – The Common Linnets – Calm after the storm

Er is al veel gezegd over dit nummer. Dat het te saai is voor het songfestival, dat Waylon een te grote bek en hoed heeft, dat mensen ervan in coma raken, dat het opbouw mist. Neemt niet weg dat ik vind dat het een goed nummer is. Beter dan Birds. Godzijdank weten we eindelijk ook eens gebruik te maken van de mogelijkheid tot het projecteren van visuals. Op de muur én op de vloer. Ilse draagt een beeldige jurk. En het duet wordt gezongen met een siamese microfoon waarvan ik zeker weet dat de Russische inzending dacht “potverjandoski, dát is pas briljantski”. Wat kan er nog misgaan? Van alles. Maar je kan maar beter verliezen met een goed nummer dan winnen met een slechte act.

Nee, dat lieg ik, ik zou m’n rechterarm geven om te hebben gewonnen met Sjalalie.

15. Montenegro – Sergej Cetkovic – Moj svijet

Sergej is een Monteneger met een fijne stem. Hij zingt een ballad dat wordt ingeleid door een panfluit. Bij die muziek denk ik aan Ierland en aan Peruanen in de stad, maar niet meteen aan Montenegro. Daar is sinds vandaag dus verandering in. Het lied is voorspelbaar (niet qua tekst, want daar versta ik geen zier van, maar het schijnt over een verloren liefde te gaan), met een begin, een opbouw en een afwerking naar een ietwat abrupt eind. En een ballerina die te pas en te onpas even het podium op rent en net zo snel weer afgaat. Op de plaats waar nog een laatste ‘tadaaaaaaa! Allez-hop!’ verwacht wordt, stopt het nummer en draaien we door naar de laatste inzending van deze avond. We zijn er bijna!

16. Hongarije – Andras Kallay-Saunders – Running

Huilerige zang, depressieve tekst, dubstep eronder gemonteerd. En klaar is Hongarije. Het nummer is hier en nu, het is het laatste van de avond en van alle soortgelijke nummers die voorbij zijn gekomen zou deze, terecht, de beste kaarten hebben.

En dat waren ze dan, de eerste 16 van de eerste halve finale! 10 landen hiervan stomen door naar de finale, middels een combinatie van stemmen uit de vakjury en stemmen van de kijkers. Mijn voorspelling:

Armenië
Zweden
Azerbeijdzjan
Rusland
Oekraïne
Abanië
Moldavië
San Marino
Montenegro
Hongarije

Dat lees je goed, geen Nederland. Want de wereld is gemeen en de stemmers zijn meedogenloos. We zullen vast wat mooie punten van de vakjury binnensprokkelen, maar het overgrote deel hoort Calm after the storm voor het eerst en, laten we eerlijk zijn, dat blijft pas na 3x luisteren hangen. En dat zijn er 2x te veel.