Eurovisie Songfestival: De Finale

10 mei 2014, E-Day! Samen met 25 andere landen strijden we om de felbegeerde trofee (hoe zag die er ook alweer uit?) en eeuwige roem (denk aan de glansrijke carrière van de winnares van vorig jaar, dingetje dinges uit Denemarken). Mooi man!

Gaan we het redden temidden van de circus-acts, fluitsignalen en diva-jurken? Volgens de bookmakers maken we, tot onze eigen grote verbazing, zeker een kans. Het wordt een spannende avond. Om alvast te weten wat je te wachten staat, is hieronder (in chronologische volgorde), een overzicht.

1. Oekraïne – Mariya Yaremchuk – Tick-Tock
Hamstereeennnn!

De finale start met Circus Oekraïne, altijd garant voor toeters en bellen en een hoge notering. Dit maal haalt het land een reuzenhamsterwiel uit haar rekwisietenkelder en laat daar een man kunstjes in uitvoeren. Die is na afloop 10 kilo lichter. Als je hamsterman wegdenkt blijft er niet veel over van het lied, maar je bent wel minstens 8397 woorden die rijmen op ‘tock’ rijker. Typisch een nummer dat door een generiek zangeresje ingezongen wordt en op nummer 83 blijft steken in de top 100 van de Liechtensteinse dance charts.

2. Wit-Rusland – Teo – Cheesecake
Bored Lines

Ik denk dat ‘cheesecake’ in Wit-Rusland een metafoor is voor ‘cheesy bastard’. Teo glibbert zich een weg door een nummer dat zo gevarieerd en authentiek witrussisch is als stamppot. Hier hadden verdorie de koekenbakkers van Letland moeten staan, met hun eveneens sullig maar wél aanstekelijk nummer dat tenminste nog voor een glimlach kon zorgen. Het is jammer dat de show net begonnen is en er nog niet zo veel gedronken kan zijn dat een plaspauze noodzakelijk is.

3. Azerbeijdzjan – Dilara Kazimova – Start a fire
Trapeze-act Met Achtergrondzangeres

Dit is een dieseltje, het nummer komt pas laat op gang. Mevrouw zingt melancholisch en traag en kijkt in haar ooghoek naar de trapeze-act die ze heeft meegenomen, in de hoop dat ze blijft hangen. Het is mooi en triest en droef. Ik zou er zo graag een rolletje serpentine op uitblazen. Op een gegeven moment hunker je naar een apotheose, een aflossing, een confettibom of een roedel dansende apen in tutu’s maar Dilara laat ons eenzaam en alleen achter. Gelukkig is daar IJsland.

4. IJsland – Pollapönk -No prejudice
pollaponkDe Teletøbbies

Blij verrast was ik toen IJsland dinsdag als laatste finalist bekend werd gemaakt. Met invloeden uit de ’90s Britpop en ’00s fratboymuziek, brengen ze, gehuld in vrolijke kleuren en omringd door jaren ’80 visuals, een gitaarpopnummer ten gehore. Een groter contrast met de vorige act en de act die na ze komt, is er deze avond niet. En dat kan wel eens in hun voordeel zijn. Let vooral op de choreografie van baardmans in het oranje.

5. Noorwegen – Carl Espen – Silent storm
De Stoere Biker Op Het Roze Fietsje

Een van de meest breekbare nummers van dit jaar, terwijl je bij het zien van Carl zou denken dat hij er even een potje komt grunten. Maar vrijwel het hele lied wordt gezongen in falsetto. Maar als het met de zang goed zit, en zowel Europa als de juryleden weten Eurovisiekleinkunst, na The Herreys en Lordii, ook dít jaar te waarderen, zou het me niet verbazen als Noorwegen hele hoge ogen gaat gooien. Dit nummer start klein, zwelt op en slaat aan het eind keihard toe. Either you love it or hate it. En ik ben om.

6. Roemenië – Paula Seling & OVI – Miracle
Crazy Pianos

Vorig jaar kwam Roemenië met een epische dracula-act. Nu hebben ze weer een paar on-doden uit het verleden opgerakeld. Met een cirkelvormig toetsenbord waar 3 hele seconden op wordt gedaan alsof men het bespeelt. De enige aanslag die echter gepleegd wordt is op de oren, dankzij uithalen die het vaker niet halen dan wel. Ieder zijn ding maar voor mij klinkt het als een frontale botsing van wangeluiden. Het is een wonder dat dit door is naar de finale.

7. Armenië – Aram MP3 – Not alone
Het Nummer Dat Misschien Gaat Winnen

De ondergang van de cassetterecorder net te boven, stuurt Armenië een zanger die ‘MP3’ in zijn artiestennaam heeft geplaatst. Volgens de bookmakers is dit een van de favorieten voor de overwinning. Het is geen oorwurm, maar het venijn zit hem in de opbouw en productie. Het start heel rustig met een piano en dat gaat zo nog even door. Op het randje van verveling (living on the edge, Aram!) knalt er epileptische dubstep in en klinkt zijn stem als John Mayer die een beroerte krijgt. Mocht je twijfelen: dat is een compliment.

8. Montenegro – Sergej Cetkovic – Moj svijet
Stemmen Dansen Op Het IJs

Sergej is een Monteneger met een fijne stem en bescheiden optreden dat prettig klinkt maar ook niet meer dan dat. Om zijn optreden wat op te leuken heeft hij een kunstrijdster op inline skates meegenomen die wat achtjes draait. Zo komt hij toch nog aan wat punten. Zijn ballad eindigt ietwat abrupt. Op de plaats waar nog een laatste ‘tadaaaaaaa! Allez-hop, einde, klaar, volgende!’ verwacht wordt, stopt het nummer en maakt Sergej plaats voor de pauze-act voor hetero mannen die thuis zitten en dit festijn verplicht moeten meekijken.

9. Polen – Donatan & Cleo – My Slowlanie – We are Slavic
Het Tietenlied

De titel doet het al vermoeden: dit is een ode aan het Slavische volk. Nog specifieker: Slavische vrouwen. Ze zijn erg goed in het schudden wat hun moeders ze hebben gegeven. Dat is ook de reden waarom het Songfestival populair is onder enkele hetero mannen. Ze komen in ieder geval aan hun trekken want er is een soft-erotische act bij verzonnen om de boel nog verder op te hitsen. Het schijnt dat het nummer wel een boodschap heeft, maar ik denk dat die dieper verborgen zit dan de tentoongestelde décolletés.

10. Griekenland – Freaky fortune feat. RiskyKidd – Rise up
Trampoline-act

Er is een sampletje gemaakt in dit nummer en dat wordt flink uitgebuit. Het zorgt ervoor dat je even van je stoel opveert en meezwaait en denkt “Hey, dat is leuk!”. Maar het verveelt sneller dan je verwacht. De heren Freaky en Risky worden hun eigen knip-en-plakwerk ook beu. Ze hebben een mysterieus, zwart-wit gevaarte op het podium gesleept waarvan het doel pas aan het eind van het lied duidelijk is. Omdat er nog wat seconden op de klok staat, begeven de mannen zich naar hun rekwisiet en springen de tijd vol.

conchitawurst11. Oostenrijk – Conchita Wurst – Rise like a phoenix
Shaven, Not Stirred

Ongetwijfeld het meest besproken nummer voorafgaand aan deze hele kermis. Persoonlijk vind ik de potsierlijke jurk die Conchita draagt het grootste bezwaar. Boeit mij dat ze zich kleedt als een vrouw maar haar baard laat staan. We kijken de meeste bejaarde vrouwen er niet op aan, waarom haar wel? ‘Rise like a phoenix’ is een nummer dat perfect past in de aftiteling van een Bond-film uit de jaren ’80, met veel overtuiging gezongen door Conchita. Op momenten als deze vind ik het echt zo doodzonde dat er geen live-orkest meer aanwezig is. Dan had dit nummer zowaar nóg meer impact gehad. Maar een plaats in de top 10 is haast onvermijdelijk.

12. Duitsland – Elaiza – Is it right
Caro Emerald Met Een Kater

Naar horen zeggen was dit de wildcard inzending tijdens de nationale voorrondes en kwalificeerde het nummer zich tegen alle verwachtingen in. Ik geloof ook niet dat dit het beste is dat Duitsland te bieden had. Elaiza is de Engelse taal machtig, maar dan wel een variant zonder medeklinkers en halve woorden. Ze knauwt zich een weg door het nummer dat nooit echt van de grond komt. De eerste paar tonen waarbij je denkt dat er een gezellige sirtaki wordt ingezet, zijn het leukste deel. Daarna gaat ze zingen, komen er slingers naar beneden en hoempapa’t ze nog een paar minuten verder.

13. Zweden – Sanna Nielsen – Undo
Het Nummer Dat Na Winst Iedereen Alweer Vergeten Is

Het land van de meubelgigant heeft een blond exemplaar in elkaar gezet (model Sanna) dat in deze heuse powerballad stevig overeind blijft staan. Het liedje zelf is dertien in een dozijn. Maar met een dramatisch lichtspel en andere visuele bespelingen op de achtergrond krijgen tekst en muziek een extra dimensie. Het blijft wat oubollig aandoen. Maar er moet wel iets heel geks gebeuren wil dit buiten de top 10 vallen.

14. Frankrijk – Twin Twin – Moustache
Papaoutwee

Ken je dat nummer ‘Papaoutai’ van Stromae? Vast wel. Nou, trek maar een nieuwe zak borrelnootjes open of kijk of er nog bitterballen in de vriezer liggen want deze inzending heb je allang gehoord. Na het eerste couplet moeten de heren Twin Twin zich ook hebben gerealiseerd dat het té veel neigt naar plagiaat dus ter afleiding gooien ze er herhaaldelijk het woord ‘Moustache! Moustache!’ tegenaan.

rusland15. Rusland – Tolmachevy Sisters – Shine
Jeditweeling Op Een Wip

Wat Nederland niet lukte met Double Date en De Toppers, deed Rusland wel: kwalificeren voor de finale met een tweeling en een nummer genaamd ‘Shine’. Ze doen zich voor al een set jedi-knights, met lichtzwaarden die geen licht geven en siameese paardenstaarten. Dit alles speelt zich deels af op een wipwap. Alle attributen ten spijt hoeven ze van voormalige BFF Oekraïne niet veel stemmen te verwachten en wellicht zijn er nog meer politieke non-votes die het ze lastiger gaan maken dan voorheen. Zou me niets verbazen als ze voor het eerst sinds tijden uit de top 10 gewipt worden.

16. Italië – Emma – La mia citta
GaGa Mia!

Geen idee waar Emma het over heeft want mijn Italiaans is zo goed als mijn Limburgs, maar ze lijkt me een chick met issues. Vanaf het begin gaat het volume op 11 en het blaast zo lekker door zonder dat we rust krijgen om ons even af te vragen wat in godesnaam haar probleem is. Misschien het feit dat Roy Donders haar outfit heeft verzorgd.

17. Slovenië – Tinkara Kovac – Round and round
The Wicked Witch Of The East

De Sloveense Berdien Stenberg heeft met ‘Round and round’ een perfecte inzending in haar bezit. Het zit tussen ballad en midtempo, het is eigentijds en traditioneel tegelijk. Niks op aan te merken eigenlijk. Of wacht, één ding: het constante gezwaai met haar fluit leidt af en ik vraag me na een tijdje af of het misschien geen toverstaf is waarmee ze iets laat vliegen, stuiteren of het vreselijke blauw van haar jurk omkleurt.

18. Finland – Softengine – Something better
Fins of Leon

We zien nu wat we (te) weinig zien op het ESF: een goede band met gitaren. De mannen van Softengine maken slim gebruik van de ooohooowwoowww’s die dit soort groepen zo geliefd en herkenbaar maken bij het grote publiek. Het enige wat de Finnen tegenzit is de zanger, die de falsetto’s in het refrein live amper aan kan en aan het eind klinkt als een Sint Bernhard die een chihuahua heeft ingeslikt. Zonde.

19. Spanje – Ruth Lorenzo – Dancing in the rain
Af En Toe Een Bui

THE RAAAAAAIIIIIN THE RAIN THE RAIIIINNNNNNN!!! in Spain wordt toegeschreeuwd door Ruth. Ik denk dat het na al dat geweld de komende 6 maanden wegblijft. Ze heeft één van de krachtigste stemmen van de finale en daar moet ze het voornamelijk van hebben. Het nummer ratelt voort op die enkele woorden (had je het al door? THE RAAAAAIIIIIIIN THE RAIN THE RAIIIINNNNNNNNNNNN) en kijkend naar beelden van de repetitie vraag ik me af waarom haar jurk beplakt is met zwarte tape zodat het lijkt alsof er twee grote kattenogen op haar borsten zitten.

20. Zwitserland – Sebalter – Hunter of stars
Flierefluiter

Na 3 minuten Sebalter ben je óf een stukje vrolijker of juist chagerijniger geworden. Zwitserland blijft in alle opzichten neutraal door vooral niemand voor de borst te stoten en te kiezen voor een vrolijk niemendalletje, gezongen en (heel slim!) gefloten door een blij ei met een brede glimlach. Dat fluitje en Sebalter zelf zijn de enige onderdelen van de act die je ervan onthoudt. En juist dat zal de nodige punten bij elkaar sprokkelen.

21. Hongarije – Andras Kallay-Saunders – Running
Had Deze Man Het Hamsterwiel Maar

Huilerige zang, depressieve tekst, dubstep eronder gemonteerd en een zanger met een goede conditie ingehuurd. Rennend van hot naar her het podium over. Het nummer is hier en nu en zou niet misstaan op de radio. Het gaat trouwens over kindermishandeling dus echt een holadiejee-waar-zijn-die-handjes! sfeer levert het niet op. Desondanks toch getipt om hoog te eindigen in het linkerrijtje.

22. Malta – Firelight – Coming home
Herinnert U Zich Deze Nog?

Ik zou hier net zo goed het clipje van Phillip Phillip’s ‘Home’ kunnen linken met het woord ‘Coming’ ervoor, maar dan zou ik Mumford and Sons tekort doen. Malta brengt ons folk, vrolijkheid en een heleboel snaarinstrumenten waar ik de namen niet van ken. Yee-haw! Origineel is het niet. Origineel is in Eurovisie-land een act zonder gimmicks. Dit is gewoon een HEERLIJK nummer en ik ben zo blij dat ze de finale gered hebben. Eén van mijn favorieten dit jaar.

23. Denemarken – Basim – Cliche love song
Snickers

Als je de vergelijking met de zanger van hits als “Marry you” en “Grenade” niet trekt, dan heb je nog nooit van Bruno Mars gehoord en vergeef ik het je. Bruno heeft met zijn blote billen op het kopieermachine gezeten en deze inzending was het resultaat. Qua uiterlijk een beter gelukte versie van zichzelf. De dansers in deze act hebben last van secondenlijm onder hun zolen en zandvlooien in de broeken. De kijker heeft hierna last van een scoobiedoobiedapdap-deuntje dat met geen mogelijkheid uit het hoofd valt te wrikken. Aan het enthousiasme van het thuispubliek zal het ook niet liggen. Is dat handig voor de volgende act?

24. Nederland – The Common Linnets – Calm after the storm

netherlands__The_Common_LinnetsHet Nummer Dat Een Week Geleden Nog Kansloos Was

Ondanks alle binnenlandse kritieken en matige bookmaker-standen vooraf, staan The Common Linnets in de finale en is er sinds afgelopen dinsdag iets gebeurd: de act sloeg namelijk in als een BOM en nam een vlucht naar de hoge regionen van de favorietenlijsten. Er kan natuurlijk nog vanalles gebeuren. Het blijft een nummer dat niet meteen in het gehoor ligt, maar het is temidden van de circus-acts een oase van rust met als enige ‘gimmick’ een gesplitste microfoonstandaard en verder het meest sferische gebruik van licht, camera, projectie en charisma van heel het festival. Nederland 2015 lijkt ineens niet zo’n heel spastische gedachte.
Het is bijna eng.

25. San Marino – Valentina Monetta – Maybe (Forse)
Pee After The Calm

Driemaal is scheepsrecht. De afgevaardigde van San Marino in 2012, 2013 en dit jaar (aan getalenteerde zangeressen blijkbaar een stevig tekort) mag ze eindelijk de finale in! Wat leuk voor haar, wat verbazingwekkend voor ons en wat handig voor alle competitie dat we deze alvast kunnen afstrepen voor de overwinning. Ze probeert er op haar mosselvormig podium nog wat van te maken maar het klinkt te veel als de muziek dat klinkt in de lift van het gebouw van het productiebedrijf dat aftitelingmuziek maakt voor soapseries.

26. Groot-Brittannië – Molly – Children of the universe
We Zijn Er Bijna

Een grote stap in de goede richting na de gênante pogingen om te scoren met bejaarden en uitgerangeerde acts die steevast tragisch lage scores kenden. Och, Brittannia toch. Het was niet om aan te zien. Maar ook grappig om de reus zo te zien wankelen zonder dat ze het door hadden. Maar, de boodschap is nu duidelijk en dus mag de tot voorheen compleet onbekende Molly Smittennogwathattenboroughwhatevergates de Union Jack laten wapperen met een eigentijdse inzending. De cliché-titel zullen we haar vergeven, haar onooglijke gouden pakje en de schoudervullingen van de achtergrondzangers ook. En laten we hopen dat met dit nummer de stijgende lijn weer ingezet kan worden voor een van de ‘Big 5’ van het Songfestival.

En dat waren ze.

EUROPE, START VOTING NOW!