Categorie archief: Nieuws

Het laatste nieuws en wat ik erover denk.

Ode aan de radio

En toen was het stil…nee-ether

Sinds gisteren is er beperkt radiobereik vanwege het doorbranden, kortsluiten, omknakken van twee metershoge zendmasten. Een in Drenthe, de ander in Lopik. Stom toeval? Etherterroristen? We houden het maar bij het eerste maar frappant vind ik het wel.

Sinds gisteren is er dus weinig radio in m’n leven, want ik heb nu eenmaal niet altijd mijn digitale tv of laptop onder de arm mee. En ik mis het, die constante, vertrouwde ruis op de achtergrond. Dan weer een dj, dan weer een lied, dan weer een blok bloedirritante reclame, gevolgd door het nieuws, weer reclame, dj, lied, dj, lied etc. etc. Heerlijk, meestal.

Hebben we dat radio eigenlijk wel nodig? Tegenwoordig zijn er namelijk legio mogelijkheden om je eigen enorme collectie favoriete nummers af te spelen zonder het oeverloze geouwehoer van zichzelf overschattende praatjesmakers er tussendoor te horen. Dat is waar, maar ik vind het niet te vergelijken. Het is het zelfde als zeggen dat je geen restaurants meer hoeft te bezoeken want je hebt op iedere hoek van de straat een McDonald’s. Ik vind het wel wat hebben, zo’n restaurant. De keuze is beperkter en je moet langer op je eten wachten maar sommige restaurants hebben leuke obers en goede koks en een gezellige ambiance. Dus je blijft terug komen. Ook al bestel je er steeds de zelfde salade met geitenkaas en ga je steevast aan het zelfde tafeltje zitten. Het is zo lekker vertrouwd. En minder hapklaar.

Zo zie ik radio ook. Je hebt zenders waar je totaal niks mee hebt maar je hebt ook zenders waar ze een goede, niet al te eindeloos uitgebreide menukaart (de playlist, dames en heren) hebben en het personeel en de ambiance maken het leuk, verfrissend, gezellig (haat dat woord, maar goed). En de dessertkaart verandert regelmatig. Vaak zijn er verrassende toetjes, soms zit er ook een mis(taart)punt tussen maar die vergeef je ze.

Er zijn perioden dat ik mijn ‘stam-restaurant’ even beu ben, dan ga ik ergens anders eten. Daar hebben ze ook salade met geitenkaas. Maar die smaakt dan anders. Flauwer. De tent zit vol krijsende kinderen in een veel te grote (paars met groene) ballenbak. Na 10 minuten ren ik gillend naar buiten.

Of ik ga naar een hemels établissement die m’n ouders graag bezoeken. De spinnewebben hangen er tussen de kroonluchters, de boel vliegt bijna in de hens vanwege alle kaarsen die op, onder en tussen de tafels geparkeerd staan. En er zijn geen obers. Je gaat zitten en het eten ligt al voorgekauwd voor je klaar, of je het nu lust of niet. Voordeel van dit restaurant is echter wel dat je non-stop kan schransen en alles licht verteerbaar is.

Nee, doe dan toch maar weer ‘mijn’ restaurant.

Maar die is dus beperkt open nu, al bijna twee dagen. En daar baal ik een beetje van want ik heb achtergrondruis nodig als ik sta te koken, schoon te maken, af te wassen. En dan besef ik weer dat radio toch een mooi medium is. Van alle muziek die ik kan luisteren, wat ik wil, wanneer ik wil, kies ik er toch meestal voor om de gastheer ter plekke de keuze voor me te laten maken.