Eurovisie Songfestival 2016: De Finale

Van Mokumse Country tot Georgische Britpop, de finale van vanavond heeft voor elk wat wils. Dus ook voor de snobs die roepen dat het Eurovisie Songfestival een vat vol wansmaak is, omdat hun mening is gebaseerd op vooroordelen en slechte compilatiefilmpjes. Probeer het nou gewoon! Zet die schroom opzij, gooi de handjes in de lucht en wapper met die vlaggetjes – NU KAN HET. We hebben al zo weinig Europese wedstrijdjes om voor te juichen dit jaar. We zijn hier weer bij en dat is prima!

Dus, om alvast wat voorproefjes te bieden volgt hier de Complete Ongezouten Handleiding Der Eurovisie Songfestival Finalisten, editie 2016. In volgorde van opkomst.

01. België – Laura Tesoro – What’s the pressure?
Genre: Uptempo, disco

Onze Zuiderburen hadden afgelopen donderdag de eer om de tweede halve finale, dat vol zat met jodels en pathos, af te sluiten met een vrolijk disconummer. Vandaag hebben de Belgen de pech het drie uur durende feest in te luiden. Ik noem het pech want de kijker thuis is bij aanvang nog niet murw gebeukt door valse uithalen en epilesie-opwekkende lichteffecten. Niemand heeft daarom veel baat bij de cheerleader-dansjes van Laura in haar veel te korte zilveren broekje. Meisje toch, het is koud in Zweden!

Als dit wint dan… Mag niemand ooit, OOIT meer klagen over benadeelde startposities. En zal het festival in 2017 bomvol disco zitten.

02. Tsjechië – Gabriela Guncikova – I stand
Genre: Ballad met meer ‘I’s dan de ‘why-y-y’s’ van Trijntje. 

De finaleplaats voor Tsjechië is te danken aan het feit dat Gabriela de noten en uithalen moeiteloos haalt zonder dat er glazen breken of trommelvliezen scheuren. Het nummer zelf blijft niet echt hangen. Gabriela’s jurk is een mislukte combinatie van een stug corset met hoekige uitsteeksels en een te lange, zwierige rok. Ook op de vloer en de LED-muur zijn hoeken het thema. Aan het eind van het nummer gooit ze haar haar los, probeert ze daarmee een beetje te wapperen en veranderen de geometrische vormen in bloemen. Wacht even… Nu ik dit typ snap ik ineens de outfit!

Als dit wint, dan… Is het Songfestival volgend jaar weer terug bij de basis, en wordt het wellicht gecombineerd met een beauty pageant.

media_xll_3795212

03. Nederland – Douwe Bob – Slow down
Genre: Mid-tempo, beetje country, beetje wat je ouders leuk vinden en JIJ STIEKEM OOK. 

Slow Down is een prachtig statement, niet alleen als levensles maar ook als boodschap naar de hysterische taferelen die sommige landen vanavond het podium op sleuren. Net als België is het dus ook jammer dat het al zo vroeg met dit statement komt, want als Douwe zingt dat we allemaal moeten slowdownen zal de kijker denken “man, ik begin net aan m’n eerste bak chips”. Er is wat dat betreft niet genoeg drama en lawaai aan voorafgegaan om veel impact te kunnen maken. Dan maar gewoon de sterren van de hemel zingen, je band de beste playback-act laten voeren op hun instrumenten en even goed je bek houden in die fameuze Tien Seconden. Sexy de lens in loenzen (Douwe-style, niet Trijntje-style. Ik krijg weer jeuk als ik eraan denk) en het Come Together-concept van deze editie perfect tot zijn recht laten komen door het publiek er bij te betrekken. Meer dan dat kan je niet doen.
We worden niet laatste, maar winnen wordt lastig met nog minstens 5 andere landen die nog grotere favorieten zijn. Dat is geen ramp. Het verdient wél een goede eindklassering, minstens top 10 en laten we in godsnaam op dezelfde voet verder gaan. Goede muziek gemaakt door een gedreven, enthousiaste artiest die vol voor de winst gaat en weet wat hij/zij doet. 

Als dit wint, dan… Gaat Douwe eerst een drie dagen durende rondvaart door alle grachten van Nederland krijgen en is de show volgend jaar doorspekt met singersongwritersjongens die in charme en vocaal talent niet kunnen tippen aan onze Bob.

04. Azerbeidzjan – Samra – Miracle
Genre: ballad/mid-tempo met een beetje hulp van de backing track

We hebben één mazzel: het weinig imponerende en tijdens repetities veelvuldig vals gezongen ‘Miracle’ is onze opvolger in de show. Het zorgt voor de nodige contrast. Tijdens het nummer wordt Samra vergezeld door dansers in kleding dat is geïnspireerd op disco en American Football. Na een tijdje nemen ze allemaal een microfoon ter hand en zingen ze mira mira mira (van de –cle -cle -cle) mee. Ergens op een backing track in de achtergrond zingt een onzichtbare vocalist de moeilijke stukken die Samra zelf niet haalt, mee. Oftewel: vrijwel het hele nummer. Mag dat?
Het is Azerbeidzjan. Alles mag dan.

Als dit wint dan… Is een onderzoek naar omkoping vereist. Al moet ik in m’n eentje op die barricade gaan staan om dat voor elkaar te krijgen.

05. Hongarije – Freddie – Pioneer
Genre: Ballad/mid-tempo opzwepende stadion-rock met spierballen

Freddie is een stoere boy met een breed torso. Hij heeft van zijn moeder niet geleerd z’n hemd in zijn broek te stoppen als hij op bezoek is, of niet te lang bij een airco te zitten want dat slaat op je keel. De resultaten van dit gebrek aan opvoeding zijn te zien en te horen in z’n optreden. Ook vertelde Mama Freddie dat hij goed op z’n broertje moet passen, want die heeft ADHD, dus geef ‘m zijn trommel mee, dan kan hij zich daar op uitleven. Zo gezegd, zo gedaan. Genoeg ingrediënten voor een vreselijk nummer zou je denken, maar ik heb je op het verkeerde spoor gebracht. Het is een aanstekelijk nummer dat je met de vuisten in de lucht doet zwaaien of, in mijn geval, een beetje kwijlend voor de tv doet zitten.

Als dit wint, dan… gaan we volgend jaar heel veel nonchalante mooiboys op het podium zien die allemaal baat hebben bij een bezoek aan de KNO-arts.

06. Italië – Francesca Michielin – No degree of separation
Genre: Barista-ballad

Dit nummer gaat over het feit dat alles op één lijn zit in het universum. Niemand is van elkaar verwijderd. Net als de bosjes chrysanten en vliegende venkel links en rechts van Francesca. Wacht, WAT? Ja, dat.
Ik zie mezelf bij het horen van dit nummer zondagochtend op een terrasje in Siena genieten van een heerlijk cappuccino op een zondagochtend. Terwijl een bloemkool vredig om mijn hoofd zoemt.
Wat is dit?
Radijs? Bospeen? Vliegende knollen?
Heeft u ook rabarber?
Als je denkt dat bovenstaande tekst verwarrend is: dit is het gevoel dat je gaat krijgen bij het zien van deze inzending. Het zal snel duidelijk worden.

Als dit wint, dan… zijn de AH moestuintjes volgende keer niet meer aan te slepen en zien we in 2017 complete groentenkarren op het podium.

07. Israël – Hovi Star – Made of stars
Genre: Powerballad met attitude

[eerlijkheidsmodus]De Adam Lambert van Tel Aviv, maar dan expressielozer, zingt de sterren van de hemel in dit met drama en uithalen doordrenkte nummer. Het zou zó aan het eind van de eerste akte in een musical van Andrew Lloyd Webber zou kunnen zitten.[/eerlijkheidsmodus]

[rtl boulevardmodus]Hovi wil graag vaak in beeld zijn en zoekt overal de camera op. Deze man is ontzettend aanwezig en ‘onze’ Douwe Bob vond dat eigenlijk niet echt gepast. Hij vroeg Hovi of hij dat wat minder kon doen. Ik neem aan dat dit vriendelijk werd gebracht. Dit pakte Hovi verkeerd op en hij snauwde naar Douwe dat hij misschien wel een ster in Nederland is maar nooit een ster in Israël zou worden. Douwe probeerde het later nog goed te maken maar Hovi kijkt ‘m met de nek aan, en die is best dik, dus je kan er niet omheen. Tel Aviva la Diva. [/rtl boulevardmodus].

Stem dus niet op Hovi.

Als dit wint, dan… zou dit best terecht zijn want het is een mooi nummer maar Hovi, je zal nooit een ster worden in Nederland.

08. Bulgarije – Poli Genova – If love was a crime
Genre: Uptempo, dance met koplampen

Oké, we hebben genoeg in het klaaggezang gehangen, tijd om te dansen! Poli heeft een opgeschoren kuifkapsel dat, naast het broekpak, een nieuwe modetrend is onder de vrouwelijke Songfestivaldeelneemsters. Naast een raar kapsel voert ze een carnavaleske choreografie dat je het best kan vergelijken met het kraken van noten met je knieën. Ze maakt het feest compleet met een outfit met lampjes die halverwege aan gaan. Kortom, dansen op het graf van de Toppers.
Zonde dat je het enige deel van het nummer dat je mee wil zingen niet kan meezingen want het is in het Bulgaars. Ik zal je op weg helpen: О, дай ми любовта.
Graag gedaan!

Als dit wint, dan… gaan de Toppers het in 2017 weer proberen omdat Gordon denkt dat Europa nu écht klaar voor ze is.

09. Zweden – Frans – If I were sorry
Genre: Coverversie.

Het gastland stuurt een joch dat er bij staat alsof hij net uit z’n nest komt gekropen. Misschien is dat ook wel het geval, want hoe veel moet je repeteren op een nummer dat iedereen al kent omdat het momenteel hoog in de hitlijsten staat? Mocht je het nog niet weten, ‘If I were sorry’ heette in een vorig leven ‘Catch and Release’ van Matt Simons. Zelfs als je het niet wist en je zou dit stukje niet gelezen hebben, zou je die conclusie trekken.
Frans heeft een opgezet accent en dito stem en het geheel oogt lui en ongeïnspireerd. Misschien was dat juist de reden voor Zweden om zo de jongere stemmers te trekken, maar de vraag is of die jongere stemmers op dit moment niet gewoon elders met je bitch aan het chillen zijn.

Als dit wint, dan… kunnen we volgend jaar veel lauwe varianten op populaire nummers uit eind 2016 verwachten. Rihanna, Taylor, Kanye, Justin — leg die plagiaat-claims maar alvast klaar.

10. Duitsland – Jamie-Lee – Ghost
Genre: Midtempo ballad door dromerig hip meisje 

Herinner je je het decor van Italië nog? Het ziet ernaar uit dat Jamie-Lee er een hoofddeksel van heeft gemaakt. Een Duits meisje, verkleed als Harajuku, wandelend in een dood bos. Ze zingt een eigentijds liedje waarvan ik soms het refrein in mijn hoofd heb, dat naadloos overgaat in het refrein van de Italiaanse inzending. Er staat in wezen een meisje een mooi liedje te zingen maar het resultaat van een knutselmiddag op het kinderdagverblijf zit op haar hoofd en het leidt af van het geheel. Het is verwarrend. Ook in dat opzicht zijn de vergelijkingen met Francesca’s optreden groot.

Als dit wint, dan… betekent dit een grote verjonging van het Songfestival en sturen veel landen volgend jaar hele hippe jongens en meisjes in outfits en concepten die oude vachten van boven de 30 niet begrijpen. Gelukkig staat Duitsland laag bij de bookmakers.

11. Frankrijk – Amir – J’ai cherché
Genre: Uptempo, dance, joohooeeee!

De derde directe finalist op een rij van vanavond is een van mijn persoonlijke favorieten. Tevens ook een persoonlijke favoriet van Douwe Bob, want Amir was deze week een van de vaste gasten in z’n pop-up kroeg. Hij is een uiterst sympathieke, knappe en vriendelijke jongen, iets dat uniek is voor een Fransoos. Dit is al douze points waard. Samen met Douwe Bob zong hij Une Belle Histoire. Hij noemt hem ‘Doe-wee’ en tweette naar hem dat hij het zo tof vond dat hij in de finale zit zodat ze deze Belle Histoire kunnen doorzetten. Oh mijn God, de bromance, ik kan het niet handelen. Mijn hele huis zit vol katzwijm. Amir verdient geen douze maar mille points. Zullen we het ook even over het nummer hebben? Nou vooruit dan. Het is lekker uptempo, bevat wat ‘joehoes’, is half frans, half Engels en – oh jee – half zuiver gezongen.

Als dit wint, dan… zie ik een Songfestival 2017 vol met middle of the road pop dat prima wegluistert en bij voorkeur wordt gezongen door jongens die minstens net zo charismatisch zijn als Amir. En ik eis een Amir-Doewe duet.

12. Polen – Michal Szpak – Color your life
Genre: Powerballad

Even een leuk, kort verhaaltje vooraf. Polen stond bovenaan bij de bookmakers, nog voordat dit nummer was gekozen als inzending. In de nationale voorronde was de gedoodverfde favoriet (een Rihanna-geïnspireerd nummer dat makkelijk een zomerhit kan worden dit jaar) zó verfrissend, modern en populair onder de Songfestival-fans dat ze er heilig van overtuigd waren dat dit nummer niet alleen de voorronde ging winnen, maar het hele festival. Er werden al haast hotelkamers in Warschau geboekt voor 2017.
Tot ieders verbazing ging Michal Szpak er met de winst vandoor en kelderden de odds. Het Songfestival-fandom was perplex.
Goddank wist Michal toch door te breken naar de finale van vanavond, anders zouden de rapen gaar zijn.

De meeste Polen kennen we als stille magazijnmedewerkers die rustig hun boterham eten in de pauze terwijl ze sms’jes sturen met hun Nokia 6300. Het is dan ook even wennen om Michal Szpak met zijn nagellak in zijn Sgt. Pepperjasje ineens 3 minuten in je leven te hebben. Het is een heleboel, heel veel en je moet er van houden. Ik ben wel van de kitsch dus ik ga hier niet van over mijn nek, maar je bent gewaarschuwd. Dit refrein bevat net als menig voorganger wat ‘wohoaah’s’ waar je niet omheen kunt en die je, of je nu wilt of niet, meezingt. Zijn stem doet heel erg denken aan die van Marc Anthony dus doe af en toe je ogen dicht en dan weer open en verbaas je telkens weer.

Als dit wint, dan… zullen we nooit meer twijfelen aan de keuzes van het Poolse volk en laten alle mannen hun haar groeien.

13. Australië – Dami Im – Sound of silence
Genre: Powerballad op een sokkel

Australië heeft zich dit jaar, net als wij gewone Europese stervelingen, via de halve finale moeten kwalificeren. Het is een typisch overgeproduceerd Oostbloknummer dat voor de verandering verstaanbaar, grammaticaal correct en geheel zuiver wordt gezongen. Driekwart van de tijd zit ze hoog op een glittersokkel. Alsof dat niet oncomfortabel genoeg is, heeft ze een jurk aan met een rare punt dat steeds in de weg zit als ze zingt, maar het lijkt haar weinig te doen. Het nummer doet mij ook weinig. Dami zingt mooi, raakt alle noten, vindt uiteindelijk toch een manier om van haar doos af te klimmen, maar komt bij dat alles compleet emotieloos over. Ze zingt het lied, klaar. Desondanks is ze een van de favorieten voor de titel.

Als dit wint, dan… gok ik dat Australië nu echt z’n feestje wel heeft gehad en ze volgend jaar voor het laatst mee mogen doen, vanuit een locatie in Duitsland. Of misschien wel Amsterdam. Komt het festival toch weer eens naar Nederland.

PAUZE!
Ja, we zijn alweer op de helft mensen. Nog even volhouden.

14. Cyprus – Minus One – Alter ego
Genre: Rock

Is het dance? Is het rock? Het is beide! De drummer en een van de gitaristen van Minus One zijn in kooien gezet maar ze zien er het minst gevaarlijk uit van allemaal. Gierende gitaren zijn op het Songfestival normaal gesproken niet erg succesvol – tenzij het 2006 is en je Lordi bent – maar deze combinatie van rauwe vocals en een beat waarop je kan headbangen én vlaggetjeszwaaien tegelijk, werkt, en wist terecht de finale te halen.

Als dit wint, dan… passen er wel genoeg mensen op Cyprus? Hebben ze hier wel geld voor? In ieder geval is rock dan terug, maar dan in de goede zin (en niet in de Lordi-zin) van het woord.

15. Servië – Sanja Vucic Zaa – Goodbye (shelter)
Genre: Ballad. 

Dit nummer gaat over huiselijk geweld en dat is een serieus onderwerp waar ik geen grappen over ga maken. Er valt ook weinig te vertellen over deze inzending. Sanja en haar ensemble van duwende en trekkende achtergrondzangers zijn gehuld in leer en doen hun best om je deze 3 minuten niet naar het toilet te laten gaan of je glas bij te laten vullen.

Als dit wint, dan… gaan de acts van volgend jaar al hun persoonlijke issues bezingen en kunnen we de LED-schermen een tijdje opbergen.

16. Litouwen – Donny Montell – I’ve been waiting for this
Genre: Midtempo pop met een trampoline

Donny heeft de naam, de moves en de beperkte stem van een basic boybander. Hij is ontzettend blij hier te zijn (de titel van het nummer zegt het al) dus hij pakt alle hoeken van het podium en doet zelfs een salto. Al zijn inspiratie haalt hij van Backstreet Boys videos uit de jaren ’90 en de winnende vloer-oefening van een Russische gymnast.

Als dit wint, dan… maakt Donny volgend jaar weer acte de présence (voor de 3e keer: in 2012 deed hij ook mee, geheel geblinddoekt. Toen heette het nummer ‘Love is blind’, dus een meer letterlijke jongen dan Donny Montell gaan we in ons leven niet tegenkomen).

17. Kroatië – Nina Kraljic – Lighthouse
Genre: Ballad

Het is alweer 16 (zestien!!) jaar en 1 dag geleden dat Linda Wagenmakers een roedel dansers onder haar monstreuze jurk vandaan toverde. We hebben er lang op gewacht, maar maatje XXXXXL is eindelijk terug met de reusachtige kimono-wigwam van Kroatië. Hier zitten geen dansers onder maar een jurk dat lelijk genoeg is om te adviseren dat de kimono weer aan wordt getrokken. Nina heeft een schelle stem dat je kan vergelijken met de zangeres van The Cranberries, maar daar zat dan nog wat warmte in. En ze zong over Zombies. Nina over een vuurtoren. Hoe boeiend kan dat zijn? Niet zo. Het is wat gothisch en dramatisch. Oftewel: tijd voor een rondje toilet/koelkast!

Als dit wint, dan… wordt het winnen van de Barbara Dex Award volgend jaar een prestige-project.

18. Rusland – Sergey Lazarev – You are the only one
Genre: Uptempo, bonkende Europop

Topfavoriet voor de winst van vanavond, dus let op. Het enige dat ze nog tegen kan houden is het feit dat het om Rusland gaat en de meeste landen daar niet zo’n fan meer van zijn. Sergey trekt alles uit de kast en heeft de winnende act van Mans uit 2015 compleet doorgefokt. Hij klimt en klautert over en op een wand waarop projecties te zien zijn die helemaal niets met het nummer te maken hebben. Vermakelijk om te zien is het zeker. Ik eis op z’n minst een dopingtest voor deze gymnast.

Als dit wint, dan… is het klimhek van de dam en krijgt het failliete Circus Renz een run op z’n inboedel vanuit alle uithoeken van Europa.

19. Spanje – Barei – Say yay
Genre: Uptempo, dance

Een tijd geleden, ik weet niet meer precies welk jaar of welk land, werd dit dansje (de voetenshuffle) ook al eens uitgevoerd, dus zo origineel is het niet en daarbij ziet het er zelfs een beetje dom uit. Barei is het niet met me eens en wil ons allemaal deze enkelbreker laten doen. Op d’r hippe sneakers. Het lijkt na eerste refrein mis te gaan omdat ze valt, maar laat je niet foppen – dit hoort erbij. Het zijn zeg maar de tien seconden van Spanje. Het liedje is verder wel leuk hoor! Erg vrolijk en zo. Maar we zijn stiekem toch te druk bezig met de pasjes om daar veel aandacht aan te schenken.

Als dit wint, dan… gaan we een 2017-editie krijgen vol flauwe dansjes en treedt iedereen op z’n sneakers op.

20. Letland – Justs – Heartbeat
Genre: midtempo, dance, biebaboep

Letland weet wat er leeft in de muziek van vandaag: rauwe vocals, mooie jongens en een BIE-BA-BOEP-beat waarop je met je hoofd op en neer kunt bewegen en rustig tegen een persoon naar keuze aan kunt grinden, yo. Het begint voorzichtig maar net op tijd ‘pakt’ het en leidt het je naar gedachten die je nooit dacht te hebben, zoals: “ik wil naar Letland” of “ik houd nooit van deze muziek maar nu ineens wel” of “is dat leren jasje niet warm voor deze jongen?”

Als dit wint, dan… stuurt Nederland volgend jaar eindelijk een productie met een van onze bekende DJ’s. Of dat een succes wordt weet ik niet, maar veel mensen vragen daar al jarenlang om dus laten we nu maar als mosterd bij de maaltijd met zoiets op de proppen komen en dan tweede worden.

21. Oekraïne – Jamala – 1944
Genre: Ballad met jodels

Jamala zingt over een jaar waarin veel leed werd veroorzaakt in haar land. In 1944 werden Tataren van het Krim gedeporteerd door Joseph Stalin. Dat heb ik opgezocht, ik ben niet zo thuis in Oekraïense geschiedenis. Maar het is goed dat Jamala ons dit stukje onderwijs geeft. Het nummer heeft een moderne beat met etnische vocalen die af en toe wel mooi klinken, totdat ze helemaal in zichzelf keert en door blijft loeien totdat we roepen STOP, STOP, DIT NOOIT MEER! Wat dan ook weer een goed statement is gezien de boodschap van het nummer. Als ik volgend jaar voor Nederland mag meedoen met het Songfestival zal ik het nummer ‘2016’ noemen ter nagedachtenis aan het leed dat ons in dat jaar door Jamala is aangedaan.
Laat ik wel even vooropstellen dat dit een serieuze kandidaat is voor de overwinning.

Als dit wint, dan… zal er ongetwijfeld een pipo in Nederland zijn die een referendum eist over het wel of niet deelnemen aan het festival volgend jaar.

22. Malta – Ira Losco – Walk on water
Genre: Midtempo, bellydance 

Ira zingt een echte ’90s danskneiter met een hoog meezing-gehalte. Ze staat daar wel heel erg stil bij. Nu is ze 6 maanden zwanger en het is dus lastig om met dikke enkels nog wat lenige Beyoncé-moves uit te voeren. Dus ze houdt het maar bij het tentoonstellen van haar enorme boezem in glitterjurk. Een danser brengt nog wat beweging in de zaak door haar arm op te tillen en de bekkenstabiliteit te checken. In 2002 werd Ira tweede bij het Songfestival. Het wordt lastig dit te evenaren maar een hoog puntenaantal moet er zeker in zitten.

Als dit wint, dan… staat Eurovision 2017 vol dance-hits die allemaal op het zelfde lijken.

23. Georgië – Nika Kocharov & Young Georgian Lolitaz – Midnight Gold
Genre: Georgië goes Brit-pop. 

Vooraan in het wetboek van Georgië staat ongetwijfeld de zin “gij zult aan wedstrijden meedoen onder het motto ‘de dood of de gladiolen'”. Dit land houdt van risico’s nemen en daar kunnen we alleen maar waardering voor hebben. De ene keer pakt het wat minder goed uit maar dit jaar hebben ze de finale weer te pakken, ondanks dat het als kansloos werd geacht en steevast onderaan stond bij de bookmakers.

Als je te dicht bij de tv gaat zetten, overleef je de drie minuten niet omdat je in een epileptische stuiphouding ligt. Dus neem gepaste afstand en geniet van dit stukje heerlijke herrie. Het is monotoon, vuig, het ragt en het past zo totaal niet op dit festival, terwijl meer van dit soort muziek juist een positieve bijdragen levert aan de diversiteit en algemene waardering van het ESC. Dus, MEER MEER MEER. Ik ga er niet op stemmen, maar toch.

Na afloop van de performance tijdens de halve finale van donderdag riep Jan Smit dat dit nummer “beter in het Hard Rock Café” gespeeld had kunnen worden. Het verbaast me ieder jaar weer dat de Nederlandse Eurovisie-delegatie al zo lang werkt met een knul die zo’n bekrompen visie op muziek heeft en tegelijkertijd zelf de grootste kutnummers maakt.
Zo, einde jaarlijkse Jantje-klacht.

Dit lied gaat natuurlijk ook niet winnen, maar er werd ook niet van verwacht dat het zich überhaupt zou kwalificeren voor de finale. Wat dat betreft hoop ik vandaag ook weer voor een kleine verrassing.

Als dit wint, dan… gaan we varkens zien vliegen, gaan de bookmakers failliet en gaan we in 2017 op de experimentele toer.

24. Oostenrijk – Zoë – Loin d’ici
Genre: Lolita-pop, gay Eurovision anthem van 2016

Een groter contrast met Georgië is niet mogelijk. Als een bang hertje dat voor het eerst zonder haar moeder het bos in mag zingt Zoë zich de eerste minuut in de harten van Europa.  Schattig, niemendallerig, blond, bloemetjes, the Wizard of Oztria. Dit is echt een fan favourite. Waarom? God weet, misschien omdat het nummer niet pretendeert de beste beats, de diepste tekst, de meest sensationele vocalen te bezitten. Maar gewoon, omdat het zo vrolijk en Frans is.

Als dit wint, dan… zijn de regenboogkleuren in 2017 bij veel acts in vol ornaat op alle mogelijke manieren te vinden.

25. Het Verenigd Koninkrijk – Joe and Jake – You’re not alone
Genre: Midtempo pop

Arme Engelsen… Ze hebben echt alles geprobeerd. Ze hebben de afgelopen jaren serieuze acts, minder serieuze acts, fossielen, vergane boybands en componisten naar het Songfestival gestuurd, maar ergens is er een omslag gekomen en zei Europa “we zijn een beetje klaar met jullie”. We weten dat Groot-Brittannië ook een beetje klaar met ons is, maar er is één moment waar ze ons nog niet hebben verlaten: het Songfestival. Laten we ze nu eens die waardering geven die het verdient want dit nummer is best oké. Een kruising tussen One Direction en Coldplay. En naast Douwe Bob de enige act die gebruik maakt van het ‘Come Together’-concept door een LED-scherm vol selfies te projecteren.

Als dit wint, dan… gaan de Britten volgende maand misschien toch niet Brexit.

25. Armenië – Iveta Mukuchyna – LoveWave
Genre: broeierige, opzwepende ballad

Klein smetje op Iveta’s tijd in Stockholm was het onhandig wapperen met een verboden vlag tijdens de halve finale. Foei! Mocht niet. Er komen sancties, en misschien is de startplek helemaal aan het eind al een kleine straf die ze is gegeven. Of is het juist een voordeel? LoveWave start met zacht gesproken woord en knalt na een aantal seconden door de speakers van je TV. Iveta draagt een cape en een badpak en doet de Beyoncé-bewegingen die de zangeres van Malta niet meer kon doen. Dit lied is zwaar, pakkend, wordt voorzien van gewaagde uithalen en blijft zeker een poos hangen. En op het moment dat je denkt dat je nog niet genoeg hebt gehad neemt het je in de lift nog een aantal verdiepingen hoger tot het de stratosfeer uit schiet. Armenië 2017? Het klinkt niet ondenkbaar.

Als dit wint, dan… zat het venijn dus toch in de staart. Who run the world? Girls!

Dat was het! Ik wens jullie veel plezier vanavond, laat je niet gek maken, slow down en #teamdouwe!