We’ve gotta get out of this place

De titel van deze aflevering luidt: Verraden. En dat dekt de lading wel, want ik voel me best verraden na zo’n uitzending waarin niemand afvalt. Oh sorry, heb ik het eind nu verraden? 

Rik draagt een shirt met de USA vlag voor de foto. Dat betekent dat hij in alle staten is. We zijn gewaarschuwd.

Dag 4, Colombo

Het is avond, de acht kandidaten eten buiten en doen wilde gokken over de opdracht die (vermoedelijk in het donker) uitgevoerd gaat worden. “Lasergamen”, zegt Chris. “Da’s mijn gok, maar ik weet het ook niet”, zegt Rik. Beiden hebben het goed ‘gegokt’. Mochten de verdenkingen zich al niet torenhoog opstapelen, dan doen ze het nu.

Margriet denkt dat er in de lucht, tussen hijskranen slingerend met je benen een code moet worden geschreven en dat er dan een envelop ligt.
Het klinkt gek maar het is eigenlijk bijna goed, als je naar de opdracht verderop in de uitzending kijkt.

Art heeft een arsenaal aan tuktuks, rookmachines, boobytraps en een bus in een grote loods geparkeerd. Het gaat hier om “de containeroverslag van Colombo” en ik concludeer na 3 weken Colombo-footage dat dit dan een van de toeristische trekpleisters van de stad is. In Art’s tuktukbunker lopen wat schutters rond die jacht maken op de kandidaten. In de tuktuks liggen enveloppen met geld, 3.000 euro in totaal. Iedere envelop is voorzien van een lettercode, corresponderend met de namen van de kandidaten. Ze mogen zelf weten welke envelop ze meenemen maar als je je ‘eigen’ envelop veilig naar de finish brengt, wordt het bedrag dat er in zit verdubbeld. Dus er is zelfs 6.000 euro te verdienen! LET’S GO MODDERFOKKERS.

Chris vindt het “een feest” om met lasers in het donker met scherpschutters een parcours in te gaan. Kan iemand zijn paspoort checken of er een stempel van de Syrische douane in zit?

Eerste duo dat los mag is Rik en Carolina. Carolina pakt de code van Ajouad. Als een ware Lara Croft manouvreert ze zich d… BOEM. Een grote knal klinkt door de hal en Rik is af. We zien niet hoe, we zien alleen dat hij teleurgesteld terugloopt. Carolina heeft nog een envelop te pakken, die van Evelien. Met de finish in zicht wordt ze neergeknald.

Chris en Marlijn zijn als tweede aan de beurt. Marlijn pakt haar eigen envelop, Chris nestelt zich in een tuktuk en begint wat scherpschuttende modderfokkers neer te schieten. Marlijn ziet een MOL envelop liggen en neemt hem mee. Ondertussen tettert Rik continu opdrachten door de portofoon. Marlijn wordt er knettergek van, schakelt haar portofoon uit en wordt tijdens een eindsprint vlak voor de finish ‘gedood’.
Chris pakt de envelop van Viktor mee, dribbelt richting finish en… RIP Chris.

Dit gaat echt geweldig.

Ten tonele verschijnen daar Margriet en Martine, de zelfbestempelde ‘Cagney & Lacey’. Zeg maar gerust Laurel & Hardy. Of Ren & Stimpy. Of Sid & Nancy. Of Ben & Jerry’s. Alles behalve Cagney & Lacey. Martine brengt de term “een Daniël Boissevaintje doen” naar een geheel ander niveau. Ze besluit Margriet te dekken. Want je kan wel achter een muur, een tuktuk of een schoolbus gaan staan maar als je Margriet bij je hebt, heb je de buffer van alle buffers dus zolang je daar achter blijft, ben je veilig. Martine, in ieder geval. Margriet niet bepaald want die wordt na enkele meters al vol in de rug geschoten door haar eigen partner in crime. Die vervolgens zelf ook het leven laat. Bij het eerste tuktukje.

Viktor en Ajouad mogen als laatste proberen nog een beetje eer te redden. Viktor gaat in een tuktuk zitten, Ajouad zet het op een lopen en schakelt links en rechts schutters uit. Nog voordat hij zichzelf kan highfiven wordt hij neergeschoten. Viktor is de laatste hoop. Enig probleempje is dat hij nog geen envelop heeft maar gelukkig vindt hij die van Chris. Terwijl Martine schreeuwt dat ie door moet rennen naar de finish, willen Rik en Marlijn niets liever dan dat er nog rustig even verder wordt gezocht. Viktor stevent af op de finish en haalt deze! En de buit? Een baanbrekende 100 euro.

De verkering tussen Marlijn en Rik bereikt een dipje wanneer Rik van Marlijn wil weten waarom ze op een boobytrap liep. Na wat nerveus gestamel en halfhartige verklaringen besluit Rik nog wel vriendjes met Marlijn te blijven maar haar voor geen meter meer te vertrouwen. Het is écht net een getrouwd stel dus.

---

Dag 5 is aangebroken, we zitten nog steeds in Colombo en ik vraag me af: komen ze er ooit nog uit!?

Vroeg in de ochtend, om kwart voor 7, belt Art. ’t Is niet erg, want de rest zat al aan het ontbijt dus ze waren al wakker. Art is op zoek naar zes aandachtstrekkers. Je kan De Toppers klonen en dan heb je ze, maar dat is niet wat hij bedoelde.

Chris geeft alvast aan dat hij bij de twee ‘overigen’ wil, want dan komt er misschien een raadsel en dat lijkt hem wel leuk. Het zou heerlijk zijn geweest als de rest een bloedstollende, onvergetelijke rollercoaster-opdracht mocht doen en Chris (samen met Rik) in een stinkende bunker in Pettah binnen vijf uur een cryptogram moest oplossen. Maar ik begrijp dat daar het budget niet voor was.

In plaats daarvan mogen de zes aandachtstrekkers naar het stinkende, drukke Pettah. Ken je ’t nog van vorige week? Zwetende BN’ers die een kar vol zakken door de nauwe straten van de volkswijk sleurden terwijl ze door de uiterst behulpzame lokale bevolking op iedere mogelijke plaats werden betast.

Dit keer mogen ze de bevolking terugplagen. Met 5.000 roepie op zak moeten zo veel mogelijk spullen gekocht/afgedingd worden om een woord mee te vormen. Het woord is BENTOTA en later blijkt dit een plaatsnaam te zijn. Ik vind achteraf gezien dat het ook straattaal kan zijn voor ‘Ben totaal vergeten een envelop te zoeken’.

Chris en Rik stappen een vliegtuigje in en als ze in de lucht zijn moeten ze raden waar ze heen moeten. Rik vertelt tegen ons dat hij zich met opzet passief gaat opstellen zodat Chris naar hartelust kan mollen. Dus alle initiatieven mogen door hem worden genomen. Daar komt ook bij dat Rik liever niet naar buiten kijkt want hij heeft nogal hoogtevrees. Dat is ook niet raar als je zelf een diepgravend dier als een MOL bent (ik heb je door Rik. Of toch niet helemaal).

Marlijn wil heel veel gele stof kopen. Dat wordt per meter afgerekend dus er gaat nogal wat tijd verloren aan het opmeten. De stof vormt het gros van het aangekochte materiaal. Andere opvallende items die men aanschaft zijn grote kleurige paraplu’s, verf, rollers, spatels, een schaar. Een set vrolijk knipperende glitterpannenlappen wordt genegeerd.

BENTOTA (of, zoals Viktor in eerste instantie tegen de groep zegt, “Bentalo”) wordt op het strand gevormd. In dit deel van de opdracht zien we een bekend patroon uit vorige opdrachten:

– Margriet zwaait wild met haar armen.

– Marlijn staat tijd te verdoen door gesprekken aan te knopen met de lokale bevolking.

– Margriet stoort zich aan het treuzelende gedrag van de rest, moppert erover, en gaat verder met het zwaaien van haar armen.

Ajouad trekt zich weinig aan van het onderling gekat en is goed op weg met het samenstellen van een eigen sweatshop. Wat lokals helpen hem met het verknippen van de reusachtige lap stof. Het gaat erg snel, en het werk wordt gratis verricht door kinderen, dus morgen hangt het in de H&M. Made in Sri Lanka. Maar nu ligt het nog op het strand van Colombo. En toch vindt Marlijn dat het nog een leuke lokale touch mist dus duwt ze wat paraplu’s in de hand van enkele kinderen en stelt ze voor een dansje te oefenen. Want dan pas valt het op.

Het kookpunt van Margriet is bereikt en ze zegt tegen de biecht-camera dat ze Marlijn’s ambities voor het opstarten van een kinderdagverblijf in Sri Lanka toejuicht, maar niet vandaag.

Dan ziet Ajouad ziet het vliegtuig en Chris ziet de tekst op het strand. BENTOTA wordt vrijwel meteen gelezen. We zien een keurige B, een E en een halfslachtige A op het strand gefiguurd en daar tussenin ligt weinig zichtbaars. Ik vind het knap dat je daar iets uit kan halen.

Chris herkende Viktor en Ajouad en denkt dat ze de andere vier nog ergens tegenkomen, wellicht in Bentota, met een leuke raadsel, een missie, iets spannends, want blijkbaar haalde hij zijn thrills hier nog niet voor de volle 100% uit. Ook Rik denkt dat het niet zo simpel kan zijn. Misschien was het dat ook niet maar besloot de productie ze na al die falende opdrachten een handje te helpen.

Nadat het vliegtuig in Bentota is geland, loopt het tweetal verdwaasd over de steiger, tot twee keer toe recht langs een boei met een envelop van de Mol eraan. Ze kijken de envelop haast aan. De envelop kijkt hen zowat aan. Het roept bijna hardop “Hé hallo, ik ben een envelop en ik hang aan een boei, haal me eraf verdomme!” Het gooit nog net geen rookbommetje voor de voeten. Ongelofelijk.

Maar daar komt een bootje aan. Met mannetjes erin! Dat is De Missie, het missende puzzelstukje! Erop af! Rik en Chris stellen vragen aan de mannen. Ze regelen een tochtje met hen en denken al die tijd dat ze onderdeel zijn van de opdracht. Chris vraagt of er mooie plekjes in de buurt zijn en het bootje voert ze door de mangrovebossen. Ik neem het ze eigenlijk niet kwalijk, na haast een week in Colombo te hebben doorgebracht snak je wel naar een beetje rust en natuur en dan maakt het ook geen ene fuck meer uit of je in het programma zit of niet. Lekker dobberen met Rik van de Westelaken, joh, meid, ik geef je groot gelijk. Krokodillen kijken. Onderweg zien ze potentiële (maar loze) aanwijzingen zoals een leeg flesje en een rode boei. Nadat het duo weer aan wal is, komen ze tot de conclusie dat ze een geweldige inschattingsfout gemaakt hebben. Een viertal Srilankezen kan vanaf nu avond aan avond in de kroeg sterke verhalen vertellen over die ene keer dat ze een filmploeg vol blanken in hun 25pk Yamaha’tje wisten te lokken.

Met het lood in de schoenen sluiten Rik en Chris zich aan bij de medekandidaten, die vol verwachting wachten op goed nieuws. Wanneer ze verteld wordt dat er niets is gevonden in Bentota, en dat ze 3.000 euro hebben misgelopen, geloven ze het niet.

Ajouad’s gezicht zegt alles.

Omdat Rik toch nog iets nuttigs aan deze dag wil overhouden, besluit hij om zijn observaties omtrent Chris voor zich te houden, want dit is vitale informatie en, zo zegt hij, “Informatie Is Macht”.

Zei Kim, de Mol in 2010 niet iets soortgelijks? “Kennis Is Macht” – afgekort KIM / Kim Is Mol? En vervang “Informatie” door “Ik” en zet daar “Is Mol” bij, krijg je dan niet alleen een zin die grammaticaal gezien voor geen meter klopt, maar tevens een aanwijzing is? Duurt dit seizoen écht nog tot begin maart want ik word nu al gek.

Dag 6

Eindelijk – eindelijk gaan de kandidaten naar een nieuwe locatie: Galle. Een prachtig eiland, een krachtig eiland, het heeft de tsunami doorstaan. Snorkelen, koraalriffen, palmbomen, vissers op stokken, en ook hier een Witte Eikel koepelgebouw. Chris en Ajouad wisselen nog even elkaars verdachten uit. Op een strandje staan acht stoeltjes en een tafeltje met een laptop klaar. Tijd voor de Test.

Tot iedereens verrassing is er een 21e vraag. De kandidaat wordt verzocht de naam door te geven van de medekandidaat die hij of zij een vrijstelling gunt. Die persoon mag door naar de volgende aflevering.

Wie verdenkt wie?

• Carolina verdenkt Margriet.
• Martine: Chris en Viktor.
• Viktor: Rik, Carolina en Marlijn. Ze gunt Chris een vrijstelling.
• Margriet: Chris en Viktor. En nieuw, met stip, binnen op 3: Marlijn.
• Rik: Chris, Margriet en Carolina. Marlijn is een twijfelgeval, Viktor ook.
• Ajouad: Martine, Margriet en Marlijn.
• Chris: Carolina, Margriet en Marlijn.
• Marlijn: Chris.

Het is de beurt aan Art om het programmaatje groenofroodscherm.exe aan te zwengelen. En warempel. Het is een feest van vrijstellingen. Iedereen die door een andere kandidaat is genomineerd voor een vrijstelling… krijgt een vrijstelling!
You get a vrijstelling, you get a vrijstelling, everybody gets a vrijstelling! Everybody, behalve Carolina. Die wordt niets gegund maar krijgt gelukkig (voor haar) een groen scherm.

We zijn dus weinig verder gekomen deze week.

Alle pijlen zijn gericht op Rik. Qua acties, qua verborgen hints, alles. En al die tijd blijf ik denken: Ajouad heeft tot nu toe alle afleveringen een vrijstelling ‘gekregen’. Da’s best knap. Daar kan geen anchorman tegenop.

Tot volgende week!