Het Eurovisie Songfestival Handboek Der Halve Finales: I

De toeters en bellen komen weer uit de kast, Eurovisie Songfestivalkoorts nadert het hoogtepunt! Voor het eerst in de geschiedenis wordt het evenement georganiseerd door Portugal, nadat het land vorig jaar won met het lied Hoeginghetookalweer van Diejongenmetdiekapottehartkleppen. Ander unicummetje: ik ben er zelf ook bij, oh my God. Een dertigjaardurend bucketlistdingetje gaat eindelijk afgevinkt worden. Ik vertrek deze week naar Lissabon en ga vrijdag naar de Juryshow* van de finale en dan ga ik daar misschien wel, misschien niet juichen voor Waylon maar ongeacht of ie de finale haalt of niet ga ik daar de grootste lol ooit beleven, dus bring. it. on. Voordat de finale wordt ingekleurd moeten twee halve finales afgewerkt worden. De eerste is op dinsdag 8 mei en daar heb je nu een spoorboekje van voor je neus. Om alvast antwoord te geven op de twee meest voorkomende vragen:
• “Die zingende kip” zien we in deze halve finale;
• Waylon in de tweede, aanstaande donderdag.

Als voorproefje op het Songfestival ging ik in April naar Eurovision in Concert in de AFAS Live. Als je ooit waar voor je 45 Euro wil hebben moet je daar naar toe. Een grote gezellige 3 uur durende internationale vlaggetjeswapperende bende. Van de 43 acts waren er dit jaar 32 aanwezig om, zonder dansers, opsmuk en budget hun liedje te zingen. Bijna iedereen was er, van IJsland tot Israël. Als kers op de taart had ik die middag de kans om de acts in het wild aan te vliegen tijdens een evenement dus dat was dubbel te gek. Ik heb Waylon gesproken en leef nog steeds (hij is echt echt écht aardig). En ik sprak nog een paar anderen en heb vooral ook mijn ogen uitgekeken. Nadeel was dat vrijwel iedereen heel aardig was. Des te lastiger is het als ik er hier dan lekker vals over wil doen. Ik ga er maar vanuit dat de 11 acts die ik niet zag allemaal lompe horken zijn zodat ik daar ongegeneerd los op kan gaan in deze blog mocht dat nodig zijn. Ik zal mijn vileine zelf proberen te zijn maar in sommige gevallen, en ik noem hier met stip Montenegro, is dat schier onmogelijk geworden. Nogmaals, later meer, want Montenegro zit in de tweede halve finale. Terug naar 8 mei! Hier volgt, per land, samengevat wat je kan verwachten.

* De Juryshow is de show die een dag vooraf gaat aan de werkelijke tv-finale en zal exact het zelfde zijn als de finale, maar is puur bedoeld ter beoordeling voor de vakjury, die 50% van de punten geeft. Dus als er iets mis gaat, dan kost dat punten, dus iedereen gaat er ook deze avond voor de volle 100% voor. Tevens waren kaartjes voor deze show makkelijker/minder onmogelijk te bemachtigen dan die voor de grande finale, dus vandaar dat ik daar zit en niet daar.

De Halve Finale I 2018 staat in de Eurovisievolksmond bekend als “de semi-final des doods” want het zit ramvol favorieten. Het belooft een slagveld te worden, een Waterloo. Er zullen kamervragen gesteld worden en referenda uitgeschreven. Zet je schrap want dit wordt de rit der titanen en de kans dat de winnaar van de finale in deze groep zit, is 95%.

1. Azerbeidzjan / Aisel
Het nummer: X my heart,
 een energiek dansnummer dat een beetje klinkt als een poor man’s Euphoria in lagere toonhoogte en met hilarische lyrics.

“I tear down the firewalls.
I’m stronger than cannonballs.
I’ll never sto-o-o-o-op, Luna moon me up.
To the to-o-o-p.”

Met de jaren is de kwaliteit van de liedjes omhoog gegaan, maar de rijmelarij wordt nog steeds uitgevoerd door met Google translate een Azerbeidzjaanse tekst naar het Fins naar het oud-Chinees en uiteindelijk naar het Engels om te zetten. Aisel zingt ‘X my heart’, wat je uitspreekt als ‘cross my heart’, waarschijnlijk gaf Google een foutmelding bij de Azerbeidzjaanse vertaling voor ‘cross’. Samen met wat dansers staat Aisel op puntige schotsen een eenvoudige maar effectieve synchroon-choreografie op te voeren. Een energieke aftrap van deze avond en Azerbeidzjan heeft vast weer genoeg belchinezen ingezet om zichzelf de finale in te werken.

Finalekans: 75%

2. IJsland / Ari Ólafsson
Het nummer: Our choice,
 een kansloos belegen ballad dat een mooi campagnelied zou zijn voor de 50-Plus partij.

De avond is amper begonnen of de boel kakt alweer in. Het jongste jongetje van de klas zingt het meest ouwelijke nummer van de avond, met de hoogste noot en de laagste score. Zonde, want Ari is een ontzettend lief ventje met een geweldige stem dat een veel beter nummer had verdiend. Hij is aangenomen op de London Royal Academy of Music en ik hoop dat ze daar niet naar het Songfestival kijken en hij relatief anoniem zonder pesterijen zijn studie tot rockgod kan voltooien. En dan zien we hem in 2023 weer terug en gaan we in 2024 allemaal naar Reykjavik.

Finalekans: 10%

3. Albanië / Eugent Bushpepa
Het nummer: Mall
(‘Verlangen’), een mid-tempo rock-ballad met een crescendo van heb ik jou daar.

De rijkelijk getatoëerde Eugent heeft in het voorprogramma gestaan van hairbands als Deep Purple en (Duff McKagan van) Guns n’ Roses. Dan weet je dat hij best een scheur kan opentrekken, zeker omdat ze door de grochten van Albanië hebben gereisd om deze kerel op te vissen. Dat doe je niet zomaar, dan kán je wat. En dat doet ie ook, met name in de laatste minuut van Mall. De bookmakers en de polls geven Eugent niet al te veel kans op een finaleplaats maar dit zou zomaar een onverwachte qualifier kunnen zijn als die laatste oerkreten goed worden uitgewerkt en de mensen voor de tv net zo onder de indruk zijn als toen ik het live bij Eurovision in Concert zag. Mijn handjes gingen omhoog en ik riep hallelujah! Als er gerechtigheid op de wereld bestaat mag hij dit kunstje in de finale nog een keer doen.

Finalekans: 45%

4. België / Sennek
Het nummer: A matter of time,
 een Bond-nummer gezongen door een Alanis Morissette.

Double-o-seven is wat de klok slaat. De echo’s van Sheryl Crowe’s ‘Tomorrow never dies’ galmen door in het refrein. Sennek (echte naam: Laura Groeseneken, maar dat zou in het Engels klinken als ‘gruesome achin’, en zo erg klinkt haar stem niet) werkt in het dagelijks leven voor Ikea, want zingen is nog geen vetpot. Duurbetaalde ras-artiesten zijn alleen aan Nederland besteed – dan is ons budget ook meteen op. De rest van de landen spendeert hun geld liever aan rekwisieten en vuurwerk. Sennek weet dit pre-fab materiaal goed op te bouwen tot een aangename korte zit. Een outsider voor een top 10-klassering in de finale, als ze haar uithalen tijdens het refrein in bedwang weet te houden en de act (uit de koker van regisseur Hans Pannecoucke; in ons land inmiddels licht verguisd) genoeg weet te boeien.

Finalekans: 60%

5. Tsjechië / Mikolas Josef
Het nummer: Lie to me,
 een uptempo popnummer voor jong en oud, maar vooral jong, alhoewel ik oud ben, en het ook leuk vind, dus eigenlijk is het voor iedereen die zich 15 tot mid-20 voelt.

Mikolas ziet er uit als een VMBO’er die tijdens zijn snuffelstage in Lissabon het podium op is geklommen om een camera uit zijn rugzak te halen en over zijn ervaringen te gaan vloggen. Bij zijn allereerste repetitie probeerde hij een backflip en ging hij door zijn rug. Enkele ziekenhuisbezoeken verder heeft hij zijn choreografie drastisch aan moeten passen en zal hij het een stuk rustiger aan doen dan gewenst. Mikolas brengt wat mompelende raps en zang waar vocaal weinig spannends aan te beleven is maar waarvoor je verplicht meekijkende dochter van haar iPhone opkijkt. Lie to me is aanstekelijk, poppy en heeft een trompet in het refrein wat je niet uit je oor krijgt.

Finalekans: 80%

6. Litouwen / Ieva Zasimauskaité
Het nummer: When we’re old,
 een ongelofelijk zoetsappig en lief fluisterliedje dat je vreselijk mooi of gewoon vreselijk vindt.

De eerste keer dat ik het nummer hoorde vond ik het een typisch lief, lijzig meisje-liedje over oud worden met je high school crush waar ik altijd heel erg kriegelig van word. De tweede keer dat ik het hoorde had ik dat gevoel nog steeds. Dus als dit je genre is, dan is dit helemaal in je straatje. Enjoy!
Ieva (met een i, niet met een kleine letter l, dus ieva, niet Leeva) was een van de artiesten die ik heb gesproken (ze zat alleen, niemand wilde met haar praten) en wát een lief mens is ze. Je wil haar in een buideltasje doen en overal meenemen. Perfect passend bij de lieve boodschap van het liedje, maar dit keer zonder er kriegelig van te worden. En zo makkelijk ben ik dan ook weer, dat ik vervolgens mijn mening over het nummer 180 graden switch omdat ze zo aardig is, so sue me. Draai Maria Mena en ik hang gelijk weer brakend in de gordijnen maar dit mag je beschouwen als een verzachtende oase van rust voordat de gekkigheid losbarst. Dit zou haar broodnodige punten kunnen opleveren voor een plek in de finale.

Finalekans: 60%

7. Israël / Netta
Het nummer: Toy, 
(ver)vreemde geluidjes op een uptempo Oosterse beat dat je onmogelijk stil kan laten zitten: of het nu om te dansen of om gillend weg te rennen is.

Dit vinden we niet vreemd, dit vinden we alleen maar heel bijzonder. Al lange tijd favoriet bij de bookmakers die alleen nog maar kan tegenvallen voor de mensen die de clip al minstens 20x hebben bekeken (waarvan ondergetekende er één is). Voor de haters is het een (m.i. onterechte) bevestiging dat de kwaliteit van het festival weer op z’n retour is. Alle gekheid op een stokje, Toy is aanstekelijk, opzwepend en het zit gewoon razend knap in elkaar. Het misstaat niet in het huidige popmuzieklandschap dat al bezaaid is met rare bliepjes, effectjes en autotunes. Dus waarom het imiteren van een kip om te verwoorden dat de jongen waarover je zingt een chicken is, ineens zo vreemd wordt gevonden, is me een raadsel. Het past perfect in het nummer, klaar. Twaalf veren in de reet van de makers, die een paar jaar geleden ook al met het geweldig leuke Golden Boy kwamen (ook zeker niet bepaald iedereens favoriet maar I loved it). Nog eens twaalf veren voor Netta om als eerste act ooit met een looping machine (zo’n Ed Sheeran-apparaat) werkt en start met geluidjes die je even doet denken dat ze aan Tourette’s lijdt.
We zullen zien waar de kip strandt.

Finalekans: 100%

8. Wit-Rusland / Alekseev
Het nummer: Forever,
 een ballad met dramatische opbouw en afbouw, en wederopbouw, en afbouw.

Iedereen heeft wel dat ene nummer waarvan je de enige op de planeet lijkt die het tof vindt. Forever is dat voor mij. De zang doet me een beetje denken aan dat valserige gejammer van de Britpop uit de jaren ’90, inclusief onverstaanbaar accent. Alekseev is een jongen met letterlijk een hele grote mond waardoor je haast zijn endeldarm ziet en zijn act draait om een rode roos. De kans op een finaleplaats is klein – tenzij er genoeg mensen zijn die aan het eind van de act zichzelf van de grond moeten rapen omdat ze van verbazing van hun bank zijn gerold en vinden dat ze dit op zaterdag nog een keer moeten zien. Om niet te veel te verklappen: je ziet dan meer dan alleen een endeldarm.

Finalekans: 50%

9. Estland / Elina Netsjajeva
Het nummer: Forza,
 Italiaanse opera dat níemand zich na een kwartier nog herinnert, en toch kan het winnen.

Het is niet voor het eerst dat opera, met wisselend succes, wordt gezongen op het Songfestival. Denk bijvoorbeeld aan derdeplaats-act Il Volo (Italië, 2015), het slecht-presterende La Voix (Zweden, 2009) en niet te vergeten Jacques Houdek en zijn publiekspopulaire bipolaire act (Kroatië, 2017). Nu is het de beurt aan Estland met het in het Italiaans gezongen Forza. Het is opera, dus het valt op, maar wat écht de show steelt is de jurk. Daar gebeuren dingen mee die wel eerder zijn gedaan maar die een forgettable operaliedje naar een hoger plan trekken. Momenteel krijgt het nummer in de media nog niet zo veel aandacht en daarom is Estland een joekel van een dark horse. Het zou zo maar kunnen dat 17 jaar na dato Estland voor de tweede keer het Songfestival wint.

Finalekans: 90%

10. Bulgarije / Equinox
Het nummer: Bones,
 meeslepend en groots met een muur van vocale perfectie.

De laatste paar jaren boeren de Bulgaren erg goed op het Songfestival. Met een vierde plaats in 2016 en een knappe tweede plek vorig jaar zijn ze er dit keer op gebránd om voor de eerste keer in de geschiedenis deze wedstrijd te winnen. En die wanhoop druipt ervan af. Equinox is een gelegenheids-combinatie bestaande uit twee Amerikanen die no fucking clue hebben wat ze hier eigenlijk doen en drie Bulgaren waarvan 1 vrouw, 1 warrior-god en de tweelingbroer van (daar is ie weer) Jacques Houdek. Samengebracht speciaal voor het Songfestival, dus toen in Lissabon het podium in de boenwas werd gezet, zagen ze elkaar voor het eerst. Het wordt nog geforceerder; de Bulgaarse delegatie noemt Equinox geen band maar een common framework, want ze zijn “een constructie bestaande uit unieke solo artiesten die elkaar aanvullen en samen gelijk zijn”. We hebben het hier nog steeds over het Eurovisie Songfestival en niet over de samenstelling van een groep hackers.  Er zit 0% chemie in de groep, maar samen zingen kunnen ze zeker, ook al is daar achter de coulissen nog een extra achtergrondzangeres voor nodig om zangeres Zhana vocaal bij te staan. Bones is inhoudelijk een stukje zweverig proza dat je door een aantal donkere minuten sleept en waarvan het refrein nog een tijdje rond blijft spoken. Na afloop heb je wel sterk behoefte aan een flinke dosis luchtigheid.
Maar wie houd ik voor de gek. Het is een sterk nummer, geweldig gezongen en die Bulgaarse warrior-god mag er zeker wezen. Vooruit, 8 points. Ik wil er in de finale nog even naar kunnen kijken.

Finalekans: 90%

Hé jongens! De obers hebben pauze. Pak zelf even wat Ibuprofen of trek een biertje open, laat de hond uit, klop de kussens van de bank even op en bel met je moeder over dat schattige knulletje uit IJsland. En doorrrr.

11. Macedonië / Eye Cue
Het nummer: Lost and found,
 Reggae. En dance. En pop. Met veel moeite aan elkaar gelast, en tóch werkt het.

De dame en heer van Eye Cue konden het niet eens worden over welk nummer ze gingen insturen dus ze propten drie totaal verschillende liedjes in drie minuten et voilá. Steeds als je denkt dat het liedje naar links gaat, wordt er aan het stuur gerukt en vliegt de hele boel met een scherpe bocht naar rechts. En net als je heerlijk in die nieuwe groove zit trapt het gezelschap op de rem en gaan we stapvoets verder. Enigszins wagenziek stap je na drie minuten uit, en denk je, “eigenlijk wil ik nog wel een ritje”.

Finalekans: 60%

12. Kroatië / Franka
Het nummer: Crazy,
 een pop-ballad.

Crazy heeft in de verte wat vlagen ‘Falling’ van Alicia Keys en ‘Stop’ van Sam Brown in zich. Maar dan zonder de extraordinaire uithalen. Dat heeft het nummer wél nodig om te blijven hangen bij het steeds verzadigder rakende publiek, dus als ik Franka was zou ik even drie minuten volop genieten van de exposure want de volgende dag vertrekt haar shuttle service naar het vliegveld.

Finalekans: 45%

13. Oostenrijk / Cesár Sampson
Het nummer: Nobody but you, 
mid-tempo pop-nummer met gospel-invloeden.

Cesár is geen vreemde op het Songfestival, want hij stond de afgelopen jaren achter de coulissen te zingen met de Bulgaarse inzendingen. Cesár is echter veel te goed en te mooi om achter een paneel te gaan staan. Dit lied is modern, beetje Hozier meets Rag ’n Bone Man gospel-achtig en het doet je aan nog dertien andere nummers denken. Het zou zomaar moeiteloos de finale kunnen halen. Maar tegelijkertijd zou het ook makkelijk in de vergetelheid kunnen raken. Leuk feitje: hij is een neefje van Pepsi. Van Shirley. Van Wham!

Finalekans: 55%

14. Griekenland / Gianna Terzi
Het nummer: Oneiro mou (“Mijn droom”),
 stond op een cd’tje van De Tuinen.

Dit is allemaal heel etherisch folklore en als je daarvan houdt, dan pak je er lekker een kruidenthee en caramelzeezoutchocolaatje bij en geniet je van deze drie minuten. Ik ga even naar het toilet.

Finalekans: 30%

15. Finland / Saara Aalto
Het nummer: Monsters,
 clubstamper met een vleugje GaGa.

Nadat de Finnen vorig jaar een van de mooiste liedjes uit het Songfestival van de afgelopen 18 jaar stuurden en daar NIET de finale mee haalden (ik ben nog steeds boos, gefrustreerd en in de war), gooien ze het over een compleet andere boeg. Monsters is onsubtiele dance met een glowstickszwaaiend anthem en halsbrekende toeren. Het trekt zeker de aandacht, maar de grens tussen classy en camp is flinterdun. Britse kijkers zullen nu extra opletten want Saara werd vorig jaar nog tweede bij de X-Factor UK. Haar populariteit aldaar zal in haar voordeel werken omdat in deze halve finale de Britten ook mogen stemmen. Het nadeel is dat ze in een ijzersterke halve finale zit waar met grof geschut wordt geschoten, en de kans bestaat dat de Finnen wederom het onderspit delven.

Finalekans: 65%

16. Armenië / Sevak
Het nummer: Qami (“Wind”),
 eerste (en enige) Balkan-ballad van de avond.

Nadat de afgelopen twee jaar respectievelijk Oekraïne en Portugal wonnen met een liedje in hun eigen taal zou je denken dat er steeds meer landen het aandurven om van het Engels af te stappen. Maar dat valt nog best tegen. Gelukkig hebben we na de Finse hysterie weer even wat cultureel verantwoords van Armenië, een mooi gezongen ballad met dramatische opbouw.

Finalekans: 30%

17. Zwitserland / Zibbz
Het nummer: Stones,
 midtempo rock met een dikke laag pop, of pop met een vleugje rock.

Broer en zus Gfeller (de naam ‘Zibbz’ is millennial spelling voor  ‘siblings’) zijn overgevlogen van hun permanente onderkomen in Los Angeles om hun thuisland te vertegenwoordigen. In 2012 schreven ze het themanummer van de wereldkampioenschappen Floorball dus ik ga er gemakshalve vanuit dat ze naast hun muzikantenwezen ook een bijbaantje in een bar in Palo Alto hebben. Ze hadden eigenlijk niet zo veel met het Songfestival maar in een recent interview vertelden ze dat het succes van The Common Linnets hen deed denken dat het misschien toch niet zo’n gek idee is. Misschien zijn de Waylon-hoedjes die ze dragen dan ook een ode aan hun inspirators. Stones ligt goed in het gehoor maar het gevaar is dat het er net zo makkelijk weer uit gaat. Het nummer zou zeker een finaleplaats verdienen maar zoals eerder gezegd, is de concurrentie in deze halve finale moordend en dit zou een van de geofferde lammeren kunnen zijn – een van de nadelen van Zwitserland’s neutraliteit.

Finalekans: 55%

18. Ierland / Ryan O’Shaughnessey
Het nummer: Together,
 mierzoete ballad dat zó bescheiden en klein klinkt, dat je er bijna overheen struikelt.

De dagen dat Ierland domineerde op het Songfestival zijn lang voorbij en ik kan me de laatste keer dat ze zich kwalificeerden voor de finale amper nog heugen. Iets met een aan ADHD-lijdende tweeling. Het wordt eens tijd dat de Ieren weer van de partij zijn, al is het alleen al omdat het Ieren zijn, en Ieren zijn de leukste mensen op aarde. Of de finale gehaald kan worden met de zoveelste in falsetto gezongen ballad is af te vragen. Daar waar vorig jaar een iers kindjongetje met meisjesstem en bolle rode wangetjes in een luchtballon zichzelf het Eurovisie-universum uit zong, staat er dit keer een iets volwassener man, zeg maar de oudere broer van luchtballonjongen. Het nummer gaat over iedereen, man of vrouw, die ooit lief had, en dacht, ‘dit is de ware, we blijven voor altijd bij elkaar’, en dat dit vervolgens niet zo bleek te zijn.’ Ryan neemt de twee dansers uit de clip mee het podium op die dit verhaal in een moderne choreografie uitvoeren.

Finalekans: 45%

19. Cyprus / Eleni Foureira
Het nummer: Fuego,
 uptempo dampende zomerhittenummer

Dit is de enige logische afsluiter van de avond, die in de afgelopen 24 uur vlammend omhoog schoot bij de bookmakers en Israël en Estland het vuur aan de schenen legt. Cyprus’ antwoord op Beyoncé brengt haar en jullie voetjes van de vloer en het vuur aan de schenen met deze eigentijdse dance-stamper. In het YouTube universum is Eleni goed voor tientallen miljoenen views dus een onbekende is ze niet (alhoewel ik er nog nooit van had gehoord, maar zoals eerder gemeld, ik ben oud). Tel daar de gunstige start/eindpositie in deze avond en het feit dat ze met haar maatjes van Griekenland in dezelfde halve finale zit bij op en de punten zullen binnen stromen. Finale? Formaliteitje. Een verbetering van hun beste resultaat (5e)? Het zou me niet verbazen. 

Finalekans: 85%

En dat was het weer! Geniet ervan, donderdag zijn wij aan de beurt. Tot dan!

Een gedachte over “Het Eurovisie Songfestival Handboek Der Halve Finales: I”

Reacties zijn gesloten.