Voor het zweten de kerk in

Dag 9 in Hongkong. Art vertelt ons dat we nog even moeten genieten van Hongkong nu het kan, want ze gaan er weg. Of daar een reden voor is, maakt hij niet bekend. Even denk ik dat het komt doordat de stad is getroffen door een tsunami. We zien de restanten van een wijkje, verregend en verwoest. Maar dan zegt Sofie dat ze aankwamen bij een sympathiek, karakteristiek buurtje in de stad, dus het was gewoon een pittoreske puinhoop. 

Er ligt een tempelpleintje dat bezaaid is met goudkleurige afgewezen Wendy van Dijk-typetjes. Het blijken boeddhabeelden te zijn, maar ze zijn angstaanjagend en komisch tegelijk. Het zijn er honderden en ze lijken allemaal op karikaturen van bekende personen waarvan je de naam niet meer weet. Ze maken onderdeel uit van de eerste opdracht. Twee kandidaten met oog voor detail, Aaf en Sofie, moeten de rest van de kandidaten via portofoons (oh help) omschrijvingen geven van een tiental detailfoto’s van boeddha’s. Op basis van de aanwijzingen zoeken ze de boeddha’s op en maken ze foto’s ervan. Daarvoor hebben ze 30 minuten de tijd.

Iedere kandidaat krijgt twee boeddha’s omschreven. Zo moet Jennifer een vrouw met gezwellen in haar nek vinden, wordt Freek geschikt geacht om zich te focussen op een boeddha met kralenketting en gaat Jan-Willem op zoek naar de “Afrikaanse Skunk Anansie” en een sinaasappel-met-een-puntje-als-een-tiet-boeddha. Hij heeft met name moeite met de omschrijving “Afrikaanse Skunk Anansie”, omdat alle boeddha’s kaal zijn (net als Skunk Anansie). Terwijl hij zich juist zou moeten richten op het feit dat het om een Afrikaans figuur gaat dat temidden van talloze Aziatische boeddha’s staat. En dat moet niet al te lastig zijn. Gelukkig vindt hij wel de sinaasappelboeddha, althans, hij zegt in de biecht dat hij ‘m heeft gevonden terwijl we beelden zien van Tygo die het ding opmerkt en Jan-Willem nog moet overtuigen dat het ’t juiste beeld is.

In totaal worden er 34 foto’s gemaakt, daaruit moeten ze er 10 selecteren. Wonderbaarlijk genoeg ging dat best vlotjes, maar ze hadden dan ook een hippe tablet bij zich. Welkom in 2014, vorig seizoen moesten ze nog fotopapier ontwikkelen. Elke juiste foto levert 250 Euro op. Bij het tonen van een foute foto is alles afgelopen en is er geen geld verdiend. Tygo is zeker van de sinaasappeltiet dus beginnen ze daar mee. En die foto… is goed! Na wat getwijfel tussen de kralenketting van Freek en de twee vingers van Susan kiest de groep Freek’s foto en… die is fout. Verdorie. Je raakt er aan gewend.

In de bus op weg naar de volgende opdracht mijmert Aaf dat ze het fijn vindt de helft van de serie te bereiken. Maar ze vindt dat iedereen wel wat te veel tot rust komt en er een vlammetje in de pan mag komen. Daar heeft Art het perfecte recept voor: the need for speed.

De kandidaten ontmoeten hem in de haven en delen zichzelf in twee groepen (Freek/Susan/Jennifer/Sofie en Tygo/Aaf/Jan-Willem). De groepen mogen een kwartier lang over het water racen en 2 jagersboten, die de kandidaten beschieten met laserguns, ontwijken. Uitdaging: op de achterzijde van iedere jagersboot hangt een code die de kandidaten moeten lezen, onthouden en aan Art doorvertellen en dan krijgen ze als dank daarvoor 2500 Euro. Al bij de woorden ‘laserguns’ en ‘boot’ begint Tygo te stuiteren als een kind dat wordt verteld dat het naar Disneyland gaat. Vol enthousiasme en LEUGENS roept hij dat hij een vaarbewijs heeft en daarmee is hij de aangewezen persoon om de boot te besturen. Hij moet en zal als een idioot tussen containers, sloepen en trekschuiten zigzaggen. Heb ik trouwens al verteld dat op beide kandidaten-bootjes een breed lachende local zit die van boven blij lijkt maar van beneden wellicht zeven kleuren neon schijt? Groep Tygo gaat met een rotvaart door het water en een shot van hun boot duurt nooit veel langer dan 2 seconden. Groep Jennifer zit op een plezierbootje, met een picknickmandje aan boord en boterhamkorsten om de eendjes te voeren.

De eerste code van de jagersboten wordt gelezen: “EB1186! EB1186! EB1186!” schreeuwt Aaf via de portofoon naar de andere groep. Freek bevestigt de code. Dan vertelt hij dat ze gas moeten geven en roept Jennifer dat ze enorm zit te gassen, maar de rest denkt dat het de Hongkongse verstekeling op hun boot is die zo riekt. Ook de tweede code, LK0980, wordt gespot. Het enige dat ze nu nog moeten doen, is uit handen blijven van de jagers. En dat lukt alleen de kamikazeboot van Tygo. Terug aan wal blijken de codes gelukkig juist en is er eindelijk weer geld gewonnen! Je verwacht het niet!

De laatste avond in Hongkong is aangebroken en tijdens het eten vertelt Jan-Willem dat zijn Ellis Island envelop is gestolen. Jennifer weet dat Tygo die heeft en samen besluiten ze hun envelop en dat van Jan-Willem vandaag op te sturen. Twee keer 500, een keer 1000 Euro. Het idee is om ieder een envelop naar hun verdachte te sturen, namelijk naar Sofie. Jennifer hoopt dat ze Tygo kan vertrouwen. Dus adresseert hij het aan Susan (zijn hoofdverdachte).

Art vertelt dat men krankjorem werd van alle constante herrie en kleuren en onleesbaarheid in Hongkong dus ze tyfen op naar de Filipijnen, want daar is alles rustig. Althans, dat was het ten tijde van de opnames. Voor het ontsnappen aan de typhoon 4 maanden later vind ik dat ze 5000 Euro in de pot verdienen.

Dag 10 – Laoag, Filipijnen.

Sofie vindt dat ze steeds meer een gewone groep mensen op reis aan het worden zijn. In plaats van een superspeciale groep semi-BN’ers in een busje op weg naar een opdracht waarin ze zullen falen. Oeps, spoiler! Ze zegt dat dit zó fijn is na Hongkong. Die rust, die stilte. Ze piept over een paar uur wel anders wanneer ze zwetend bij iedere stap 3 liter vocht verliest.

Het busje stopt bij de oudste kerk van Azië. Art zoekt drie mensen die niet snel de weg kwijt raken. Tygo en Freek steken meteen hun hand op, Sofie zegt “Ik heb wel een goeie, g.. ehm….uh… goed richtingsgevoel…” Ze wilde eigenlijk “Ik heb wel een goed gevoel voor navigatie door straatjes waar je volgens de spelregels niet twee keer mag lopen” zeggen, maar dan zou ze zichzelf verraden.

Ze lopen de kerk in. De andere kandidaten gaan in twee duo’s de straten verkennen en moeten na precies een half uur terug zijn. Obstakels: Ze mogen een weg maar één keer afleggen, de duo’s mogen elkaars pad niet kruisen en ze mogen niet stilstaan. Iedere overtreding kost ze 250 Euro. Het spel is gebaseerd op Snake maar Sofie kent het niet, want ze is niet van de computerspelletjes. Ze heeft ook nooit een gsm gehad? Jan-Willem en Aaf vormen een duo en zijn het meeste deel van de tijd bezig te kibbelen als een getrouwd stel. Aaf is meteen afgeleid door schattig kleine geitjes, kuikentjes en zwaaiende Filipijntjes. Jan-Willem loopt overal door zonder van het uitzicht te genieten en hij weigert daarbij ook nog eens naar Aaf te luisteren. Ze komen Susan en Jennifer tegen en daarom moeten Susan en Jennifer terug de zelfde weg in om ze niet te kruisen. Hun tocht door het bloedhete dorp gaat in slentermodus. Na amper een minuut staan ze stil op een kruispunt. Jennifer heeft weinig zin in deze hitte en wil gewoon wat genieten, terrasjes pikken en cola drinken tijdens haar laatste dag. Wanneer het einde van het half uur nadert zet het duo ’t op een lopen, maar ze gaan te snel. Het zelfde geldt voor Jan-Willem en Aaf en paniekerig lopen ze blokjes om de kerk, onzorgvuldig elkaar kruisend, dezelfde weg afleggend, stilstaand, je weet waar dit op uitdraait. Ze konden 2500 Euro verdienen. De duo’s waren keurig op tijd. Maar ze legden 5 keer dezelfde weg af en stonden bij elkaar 6 keer stil. Art is coulant genoeg om geen 2500 – (11x 250) = 250 Euro uit de pot te nemen. Het verdienen van nul komma nul Euro is genoeg blamage voor vandaag voor deze roedel zweterige otters die na één dag al zienderogen snakken naar de verkoelende kermis dat Hongkong heet.

 

Tygo praat met Sofie over het inzetten van de zwarte vrijstelling. Hij wil ‘m pas inzetten wanneer Freek zijn vrijstelling gebruikt. Gezien haar vertrouwensband met Freek denkt ze dat ’t haar wel moet lukken om hem te laten geloven dat hij gerust voor de vrijstelling kan gaan. Ze liegt tegen Freek dat Jan-Willem de zwarte vrijstelling heeft en dat hij zeker is van z’n zaak en hem pas in aflevering 7 wil inzetten. “En ik kan je vertrouwen?”, vraag Freek. “Ja natuurlijk” zegt Sofie, geloofwaardig als een GTST’er.

Alle complotjes en verbondjes zijn weer besproken, het is tijd voor de Test. Wie verdenkt wie?

• Alle verdachten van Jan-Willem zijn afgevallen. Hij moet steeds een nieuwe Mol kiezen. Hij gaat nu voor Jennifer. Oh, Jan-Willem…
• Jennifer verdenkt Aaf, Tygo, Freek, zet 1 vraag in op Sofie, zet een joker in en verklaart dat in ieder geval Jan-Willem, Sofie en Susan niet de Mol zijn.
• Aaf denkt dat Susan de Mol is.
• Freek: Sofie is een van de hoofdverdachten, maar hij verspreidt de boel een beetje door sommige vragen op een man te richten. Hij zet een vrijstelling in.
• Sofie: verdenkt Aaf en Tygo.
• Bij Susan staat Sofie bovenaan de lijst, samen met Freek, en Tygo zou de weirdste Mol allertijden zijn. Daar heeft ze, in een wereld waar seizoen 3 niet bestaat, misschien wel gelijk in.
• Tygo sluit de testronde af met de woorden “Als ik het ben, ben ik het, als het een van jullie is, is het een van jullie. Vrienden maak ik wel in de kroeg, niet op de Filipijnen.”

Art heeft weer een mooi verzamelplekkie gevonden voor zijn tafeltje met Laptop of Doom. Eerst moet hij aan Freek het slechte nieuws vertellen dat zijn vrijstelling verloren is gegaan door de inzet van de zwarte vrijstelling. Freek is niet blij maar is dat snel weer vergeten wanneer hij een groen scherm krijgt. Dat is niet het geval bij Jennifer, wiens rode scherm menig mannenhart doet breken.